Οι δύο «μπέμπηδες» έσμιξαν ξανά

Δεκάδες είναι οι Έλληνες, οι οποίοι έχουν εκπροσωπήσει την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες φορώντας το σκουφάκι της Εθνικής Ομάδας υδατοσφαίρισης των ανδρών.

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η τιμημένη των Ολυμπιακών Αγώνων είναι η Εθνική μας ομάδα, η οποία έχει πάρει μέρος σε 16 διοργανώσεις με αποκορύφωμα τη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2021 όπου στέφθηκε αργυρή ολυμπιονίκης

Μεγάλες προσωπικότητες, όχι μόνο του ελληνικού, αλλά και του παγκόσμιου πόλο βρέθηκαν στην Εθνική μας ομάδα και τίμησαν το σκουφάκι της.

Στο συγκεκριμένο άρθρο κάνουμε μία αναφορά στα πιο νέα παιδιά που έπαιξαν με το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα σε Ολυμπιακούς Αγώνες.   Μέχρι σήμερα όλοι γνώριζαν ότι ο πιο νέος Έλληνας που φόρεσε το σκουφάκι της Εθνικής ομάδας στην κορυφαία διοργάνωση του πλανήτη ήταν ο Γιώργος Μαυρωτάς, ο νυν γενικός γραμματέας αθλητισμού και ο άνθρωπος που κατέχει - μαζί με τον Γιώργο Αφρουδάκη - το ρεκόρ συμμετοχής σε πέντε ολυμπιακούς αγώνες. Κι όμως ο Γιώργος μπορεί να ήταν 17 ετών όταν φόρεσε το σκουφάκι της Εθνικής σε αγώνες του Ολυμπιακού τουρνουά, όμως δεν ήταν ο πιο μικρός, αφού μία άλλη μεγάλη προσωπικότητα του χώρου ο Θωμάς Καραλόγος, ήταν αυτός ο οποίος είναι ο πιο νέος - για λίγες ημέρες - αθλητής ο οποίος φόρεσε το σκουφάκι της Εθνικής σε Ολυμπιακούς αγώνες.

Αυτά τα τιμημένα παιδιά, αυτούς τους 17χρονους φιλοξενεί το KoeMAG σε αυτό το άρθρο.

Τους κάλεσε μία δύσκολη μέρα του χειμώνα με χιόνι, όπου βρέθηκαν στο κλειστό κολυμβητήριο του Πειραιά «Πέτρος Καπαγέρωφ» και φωτογραφήθηκαν για λογαριασμό του KoeMAG, ενώ παράλληλα συναντήθηκαν για πρώτη φορά μετά από μακρύ χρονικό διάστημα. Αντάλλαξαν απόψεις, μιλήσανε σε αθλητικό και οικογενειακό επίπεδο και βέβαια χάρηκαν που τους δόθηκε η ευκαιρία να βρεθούν και πάλι μαζί.

Κανείς δεν μπορεί να ξεχωρίσει αυτά τα δύο παιδιά που σε ηλικία 17 ετών έπαιξαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η διαφορά είναι - επαναλαμβάνουμε - λίγων ημερών.

Συγκεκριμένα αν λάβει κανείς την ημερομηνία γέννησης του καθενός και την ημερομηνία έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων τότε θα δει ότι ο μεν Γιώργος Μαυρωτάς έπαιξε στην Εθνική σε Ολυμπιακούς Αγώνες σε ηλικία 17 ετών και 115 ημερών, ενώ ο Θωμάς Καραλόγος έπαιξε στην Εθνική Ομάδα σε Ολυμπιακούς Αγώνες σε ηλικία 17 ετών και 68 ημερών.

Ο Θωμάς Καραλόγος γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου του 1951 και έπαιξε στην Ολυμπιάδα του Μεξικό στις 12 Οκτωβρίου του 1968, ενώ ο Γιώργος Μαυρωτάς γεννήθηκε στις 4 Απριλίου του 1967 και έκανε πρεμιέρα με την Εθνική Ομάδα στις 28/7 του 1984 στην Ολυμπιάδα του Λος Άντζελες.

Είναι επαγγελματίας. Ασχολήθηκε με μία εταιρεία με υπολογιστές και αυτή τη στιγμή είναι στέλεχος μιας ναυτιλιακής εταιρείας. Είναι παντρεμένος με την Ευφρόσυνη και έχουν αποκτήσει ένα κορίτσι, τη Χριστιάνα. Ο Θωμάς βρίσκεται πάρα πολύ συχνά σε μία υπέροχη παρέα την οποία συνιστούν οι παίκτες του Εθνικού και οι οποίοι συχνά βρίσκονται στον Πειραιά, αλλά και σε άλλα στέκια της Αττικής, προκειμένου να θυμηθούν τα παλιά. Πρόκειται για μία μεγάλη παρέα που η φιλία κρατάει πάνω από 50 χρόνια. Διηγούνται τις ιστορίες τους στο χώρο της Ελληνικής Υδατοσφαίρισης. Θυμίζουμε ότι ο Θωμάς μαζί με τον αδερφό του Γιάννη Καραλόγο αποτελούν την τιμημένη ιστορία του Εθνικού και ήταν στελέχη της ομάδας του Εθνικού η οποία με δύο γενιές παικτών, κατάφερε μέσα σε 33 χρόνια και πήρε 32 πρωταθλήματα!

Ο Θωμάς σταμάτησε το πόλο το 1986 μετά από 20 χρόνια ως πρωταγωνιστής στο χώρο της Ελληνικής υδατοσφαίρισης. Θυμάται - όταν ρωτήθηκε για την παρουσία του στην Εθνική Ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικό - τη μεγάλη αγάπη κι εκτίμηση που έτρεφαν οι κάτοικοι του Μεξικό εκείνες τις μέρες για τους Έλληνες. Ήταν φανατικοί υποστηρικτές της ομάδας μας. Φιλέλληνες και με κάθε τρόπο μπόρεσαν να στηρίξουν την προσπάθεια αυτή. Γνώριζαν την ελληνική γλώσσα, τους μιλούσαν και ελληνικά και φυσικά είχαν κάποιοι από αυτούς γνώσεις του ελληνικού πολιτισμού. Είναι περιττό φυσικά να πούμε ότι ο Θωμάς ουδέποτε άλλαξε σκουφάκι και αγωνίστηκε από τότε που ξεκίνησε μέχρι την ώρα που σταμάτησε με το σκουφάκι του Εθνικού Πειραιά.

Μάλιστα ήταν ο μικρότερος σε ηλικία πολίστας της διοργάνωσης (17 ετών). Έκτοτε συμμετείχε σε όλες τις διεθνείς διοργανώσεις έως την αποχώρησή του από την εθνική ομάδα το 2000 μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ. Συγκεκριμένα έλαβε μέρος σε 5 Ολυμπιακούς Αγώνες (1984, 1988, 1992, 1996, 2000). Από το 1995 ως το 2000 ήταν αρχηγός της Εθνικής Ομάδας με την οποία έχει το ρεκόρ συμμετοχών για τα ομαδικά αθλήματα στην Ελλάδα με 511 συμμετοχές στην εθνική ανδρών. Το 1997 κατέκτησε το κύπελλο κυπελλούχων με τον Ν.Ο.Β. Έπαιξε στην Μικτή Κόσμου το 1999. Κατέκτησε 3 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα με τον Ν.Ο.Β. Το 2002 αποχώρησε από την ενεργό δράση μετά από 25 χρόνια στο Ν.Ο.Β, ωστόσο το 2014 επέστρεψε στην ενεργό δράση και αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Α1 με την ομάδα του Υδραϊκού. Από το 1994 είναι παντρεμένος με τη Φανή Σταθακοπούλου κι έχουν δύο γιους.

Ο Γιώργος, όπως πάντα, είναι απολαυστικός στις διηγήσεις του. Διαβάστε το κάτωθι κείμενο που έχει σχέση με τις θύμισες από την παρθενική συμμετοχή του στην κορυφαία διοργάνωση του πλανήτη.

«Το 1984 - λέει - εκτός από προφητικό μυθιστόρημα, είναι σίγουρα η σημαντικότερη χρονιά της νεανικής μου ηλικίας καθότι σημάδεψε διπλά τη ζωή μου: Μπήκα 12ος στη Σχολή των Χημικών Μηχανικών, στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στη Σχολή των Χημικών Μηχανικών με Πανελλήνιες εξετάσεις και παράλληλα συμμετείχα στους πρώτους μου Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λος Άντζελες. Βέβαια για το τελευταίο οφείλω πολλά και δεν τον ξεχνώ ποτέ, στον αείμνηστο Ισπανό προπονητή Χοσέ Μπράσκο Κατά (ο αγαπημένος μας «Πέπε») που με κάλεσε στην εθνική ομάδα για μια τόσο σημαντική διοργάνωση όντας ένας 17χρονος από μια μικρή ομάδα (την Βουλιαγμένη όταν μεσουρανούσε, Εθνικός, Ολυμπιακός, Γλυφάδα, Παναθηναϊκός…). Ο Πέπε όμως έβλεπε μπροστά και προωθούσε νεαρούς παίκτες, μην ξεχνάμε ότι ήταν εκείνος που το 1977 είχε «ρίξει στα βαθιά» στα 16 του χρόνια τον Μανέλ Εστιάρτε στην Εθνική Ισπανίας.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Αντζελες - συνεχίζει ο σπουδαίος Μαυρωτάς - ήμουν σαν την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων. Στα 17 μου χρόνια στην πιο λαμπερή Ολυμπιάδα που είχε γίνει έως τότε. Ως ο μικρός της ομάδας είχα την φροντίδα βέβαια και όλων των μεγαλύτερων συμπαικτών μου - με αρχηγό τον Σωτήρη Σταθάκη - και τους ευχαριστώ για το κλίμα και τη φροντίδα με τα οποία με περιέβαλαν. Το Ολυμπιακό χωριό που μέναμε ήταν η Πανεπιστημιούπολη του UCLA στο Westwood ενώ οι αγώνες μας ήταν στο Pepperdine University. Με τον Πέπε πηγαίναμε και βλέπαμε όλα τα παιχνίδια τα απογεύματα, ένα ανεκτίμητο μάθημα και ταυτόχρονα έμπνευση για έναν 17χρονο. Στην ανάπαυλα δεν έλειψαν και οι επισκέψεις στα αξιοθέατα της περιοχής, την Disneyland και τα Universal Studios.

H ομάδα στους αγώνες αυτούς - προσθέτει - πήρε την υψηλότερη θέση που είχε πάρει ποτέ μπαίνοντας για πρώτη φορά στην 8άδα των Ολυμπιακών Αγώνων. Για μένα οι αγώνες αυτοί ήταν ένα μάθημα ζωής. Αφενός γιατί βρισκόμουν για πρώτη φορά σε μεγάλη διοργάνωση και βλέποντας από κοντά όλους αυτούς τους αθλητές που τους είχα σε αφίσα στο δωμάτιό μου μου δημιούργησε το κίνητρο να τους φτάσω και αφετέρου γιατί ήμουν πολύ χρόνο κοντά σε έναν μεγάλο δάσκαλο, τον Πέπε.

Ακολούθησαν άλλοι 4 Ολυμπιακοί Αγώνες αλλά κανένας δεν είχε στα μάτια μου τη λάμψη των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων, ακόμα και αν ήρθαν μεγαλύτερες επιτυχίες. Άλλωστε, η ματιά ενός 17χρονου που ξεκινάει τη διεθνή του καριέρα, είναι διαφορετική από τη ματιά ενός 33χρονου που την κλείνει.

Εν κατακλείδι - καταλήγει ο Γιώργος - οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λος Άντζελες ήταν για μένα η πόρτα που με οδήγησε στη διεθνή μου καριέρα. Μια πόρτα που θεωρώ τον εαυτό μου ευλογημένο γιατί άνοιξε νωρίς προς ένα όνειρο που ήμουν τυχερός γιατί κράτησε πολύ…».

Πηγή: KoeMAG