Η μικρή μεγάλη πρωταθλήτρια της Νάουσας

Η Κατερίνα Τύμη γεννήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2011 και ζει στη Νάουσα, όπου και πηγαίνει σχολείο. Ξεκίνησε το κολυμβητήριο σε ηλικία 3,5 ετών, καθώς οι γονείς της πίστευαν ότι είναι το άθλημα με τα περισσότερα οφέλη. Μεγαλώνοντας δοκίμασε μπαλέτο, ενόργανη και μουσική, όμως η κολύμβηση την κέρδισε και έτσι τα τελευταία δύο χρόνια ασχολείται αποκλειστικά με αυτήν.

Η φετινή χρονιά ήταν για την ίδια ξεχωριστή. «Σίγουρα το πανελλήνιο πρωτάθλημα και η κατάκτηση 3 χρυσών μεταλλείων σε 50-100-200 πεταλούδα, ήταν ο καλύτερος τρόπος για να κλείσει η χρονιά. Η σεζόν ήταν αρκετά απαιτητική, καθώς φέτος δούλεψα όλα τα στυλ πετυχαίνοντας πολύ ικανοποιητικούς χρόνους.».

Ξεχωρίζει τρεις κούρσες: «Το 50αρι πεταλούδα στο χειμερινό πρωτάθλημα, όπου έκανα ρεκόρ ομάδας και έναν αρκετά γρήγορο χρόνο. Το 200αρι πεταλούδα στο Open. Ήταν η πρώτη φορά που συμμετείχα σε μια τόσο μεγάλη διοργάνωση και το 2.25.32 ήταν ένας χρόνος που τον κυνηγούσα όλη τη χρονιά. Kαι τέλος το 100αρι πεταλούδα στο πανελλήνιο, που ήταν και το μεγαλύτερο μου άγχος και δούλεψα για αυτό όλη τη σεζόν.».

Παρότι δυσκολεύεται να διαλέξει την κορυφαία στιγμή της χρονιάς, τελικά καταλήγει: «Αν έπρεπε να διαλέξω μία, θα διάλεγα το 100άρι πεταλούδα, γιατί το φοβόμουν πολύ και μετά από αρκετή προπόνηση το κατάφερα».

Κοιτάζοντας προς το μέλλον, η Κατερίνα έχει ξεκάθαρους στόχους: «Πρώτος και κύριος στόχος για τη σεζόν που έρχεται, είναι να διακριθώ και να συμμετέχω σε ένα Multination Cup με την Εθνική ομάδα και επίσης να παραμένω στο βάθρο.».

Η ίδια δεν παραλείπει να μιλήσει και για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε: «Ήταν μια πολύ δύσκολη χρονιά για εμένα, δεν ήμουν καθόλου σταθερή, οι χρόνοι που ήθελα δεν ερχόντουσαν, παράλληλα δοκιμαζόμουν και σε άλλα στυλ και η ψυχολογία δεν ήταν σύμμαχος μου. Ωστόσο χάρις στους προπονητές μου Βασίλη Λαζαρίδη και Γιώργο Αλεξόπουλο, που πίστεψαν και συνεχίζουν να πιστεύουν σε μένα, με την καθοδήγησή τους και με σκληρή δουλειά, στο τέλος το αποτέλεσμα με δικαίωσε. Φυσικά στους γονείς μου που ήταν εκεί και στα εύκολα και στα δύσκολα και πάντα με στηρίζουν».

Pisina.net