«Η ζωή ενός κολυμβητή στη συμπρωτεύουσα»

Παπαδημητρίου Κωνσταντίνος, PhD
Εντεταλμένος διδάσκων, Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος (ΔΙΠΑΕ)
Προπονητής, Ιχθύς Ομάδα Κολύμβησης

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΡΙΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (ΕΘΝΙΚΌ)

Αν θες να φτάσεις στο φεγγάρι, εκτός από τη θέληση, χρειάζονται και τα μέσα για να το κάνεις. Αυτή η γενική παραδοχή, μπορείτε να φανταστείτε, ταιριάζει σε σχεδόν όλα τα θέλω και τους στόχους που ο άνθρωπος ορίζει.
Τα τελευταία 12 χρόνια, ως προπονητής στη συμπρωτεύουσα, κατανοώ πως υπάρχει η δίψα και η θέληση από τους κολυμβητές να ταξιδέψουν στο φεγγάρι και ακόμα πιο μακριά, όμως σε ό,τι έχει να κάνει με το διαστημόπλοιο, που στην προκειμένη περίπτωση είναι οι κολυμβητικές δεξαμενές, το ταξίδι μένει συνήθως κάπου στη μέση, αναγκάζοντας τα παιδιά να επιστρέψουν πίσω, μαζεύοντας το κίνητρο και την πίστη για ένα ταξίδι λίγο αργότερα, όταν το διαστημόπλοιο θα είναι σε θέση να πετάξει ξανά.
Όλα αυτά γιατί ένα Σάββατο απόγευμα, την 1η Μαρτίου, σαν να ήταν πρωταπριλιά, ανακοινώθηκε πως οι κολυμβητικές δεξαμενές θα παραμείνουν κλειστές μέχρι νεωτέρας. Ο λόγος; Η βελτίωση των παραμέτρων ασφαλείας! Άκρως λογικό και συνετό. Όλοι θέλουμε να βρισκόμαστε σε έναν χώρο, και δε αθλητικό, όπου όλοι οι παρευρισκόμενοι θα κινούνται με ασφάλεια. Διότι, όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των ανθρώπων οι οποίοι χρησιμοποιούν κάποιες εγκαταστάσεις, τόσο μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα εμφάνισης κάποιου τραυματισμού ή γενικότερα κάποιου κινδύνου.
Η διαδικασία διασφάλισης και προστασίας ενός χώρου είναι ακόμα πιο εύστοχη όταν πραγματοποιείται σε μια περίοδο που η χρήση του είναι σε ύφεση, όπως τους τελευταίους καλοκαιρινούς μήνες και όχι στο ξεκίνημα της δεύτερης περιόδου προετοιμασίας για τις αγωνιστικές ομάδες και στο ξεκίνημα συγκέντρωσης κολυμβητών μικρότερης ηλικίας, μιας και η άνοιξη είναι προ των πυλών και οι συνθήκες εγγραφής νέων παιδιών στο άθλημα της κολύμβησης είναι ευνοϊκότερες.
Η ενέργεια του να κλείσει το Εθνικό κολυμβητήριο Θεσσαλονίκης, γεννά τα εξής ερωτήματα:
• Γιατί αυτή η διαδικασία δεν έγινε νωρίτερα;
• Αν προγραμματιζόταν το κλείσιμο της δεξαμενής, γιατί δεν έγινε γνωστό νωρίτερα για να υπάρξει η κατάλληλη προετοιμασία από τις ομάδες;
• Γιατί ανακοίνωσαν το κλείσιμο των δεξαμενών χωρίς την ταυτόχρονη προβολή λύσεων; Συνήθως, με την ανακοίνωση ενός προβλήματος ορίζονται και οι λύσεις, σεβόμενος τους χρήστες των δεξαμενών.
Η εντύπωση που δημιουργείται από την παρούσα συνθήκη είναι πως από τους διοικούντες των κολυμβητηρίων υπάρχει έλλειψη προγραμματισμού και οι ενέργειες πραγματοποιούνται αφού προκύψει το οποιοδήποτε πρόβλημα. Κατά συνέπεια, ο κόπος των αθλητών και η δουλειά των ομάδων φαίνεται να έχει χαμηλή σημασία ή καλύτερα, δεν υπάρχει αντίληψη του αντίκτυπου που έχουν τέτοιες ενέργειες στη δομή και στον προγραμματισμό μιας ομάδας που χρησιμοποιεί ένα κολυμβητήριο και μέρος των εσόδων της καταμερίζεται για την ενοικίαση των διαδρομών.
Για δεύτερη φορά μέσα σε 6 μήνες, το Εθνικό κολυμβητήριο κλείνει (η πρώτη ήταν εξαιτίας βλάβης στον καυστήρα θέρμανσης του νερού). Για δεύτερη φορά θα χρειαστεί να «στοιβαχτούν» τα παιδιά σε λιγότερες κολυμβητικές δεξαμενές (αυξάνοντας κινδύνους όπως τραυματισμού στους χώρους και ελλιπούς απολύμανσης αυτών), για δεύτερη φορά το διαστημόπλοιο θα κάνει μια στάση, μέχρι νεωτέρας, δοκιμάζοντας τις αντοχές όλων… Ελπίζουμε σε άμεση επαναλειτουργία του.