Ενας ξεχασμένος καπετάνιος

Ο Χάρης Παυλίδης, ο καπετάνιος, ο καραβοκύρης της Εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης των γυναικών, είναι το κεντρικό πρόσωπο της επικαιρότητας αυτές τις μέρες. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Σιγκαπούρης, την σπουδαιότερη διοργάνωση για το 2025. Λίγους μήνες νωρίτερα είχε οδηγήσει στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα και στο παγκόσμιο κύπελλο που πραγματοποιήθηκε στην Κίνα. Μοναδικά επιτεύγματα. Θα κουβεντιάζουμε για τον Χάρη τις επόμενες μέρες, τους προσεχείς μήνες.

Κι όμως ο Χάρης Παυλίδης δεν είναι ένα πρόσωπο των τελευταίων μηνών. Είναι ένας πρωταγωνιστής εδώ και πολλά χρόνια. Δεν είναι χθεσινός. Είναι αυτός, ένα παιδί από την Θεσσαλονίκη, Αρειανός στα αισθήματα, που οδήγησε τον Ολυμπιακό την δεκαετία του 2010 στην κορυφή της Ευρώπης. Κατέστησε τους ερυθρόλευκους την κορυφαία ομάδα της Ευρώπης. Μόνο ουρανοκατέβατος δηλαδή δεν είναι.

Κι όμως, όπως θα διαπιστώσετε στις απαντήσεις που έδωσε στα ερωτήματα μας, ήταν μάλλον «ένας ξεχασμένος και μη αποδεκτός καπετάνιος».

Δεν ήταν προτεραιότητα για τους Έλληνες παράγοντες. Γι’ αυτό και προτίμησε να φύγει, να ξενιτευτεί, να φτάσει μέχρι την Κίνα, να περάσει δύσκολα χρόνια στην εποχή του κορονοϊού. Επέστρεψε όμως, και πήρε τη θέση που του ανήκει. Έστω και πολύ, μα πολύ καθυστερημένα.

Όταν ο Χάρης Παυλίδης ανέλαβε την εθνική ομάδα πως σκεπτόταν – εκείνη τη στιγμή – το 2025; Μια χρονιά με δύο χρυσά μετάλλια σε κορυφαίες διοργανώσεις, στο παγκόσμιο κύπελλο και το παγκόσμιο πρωτάθλημα.

«ΟΤΑΝ ανέλαβα την Εθνική αυτό σκέπτομουν που τελικά έγινε, αλλά δεν το έλεγα παραέξω για να μην μας πάρουν στο ψιλό….».

Είναι αλήθεια ότι ο Χάρης Παυλίδης έχει συμβόλαιο με την κολυμβητική ομοσπονδία μέχρι το 2026; Δηλαδή, για να βρεθεί στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Βουδαπέστης (2027) και στους ολυμπιακούς αγώνες της Αμερικής (2028), πρέπει να ανανεωθεί το συγκεκριμένο συμβόλαιο.

«Το συμβόλαιο μου είναι πράγματι μέχρι το 2026. Αυτή ήταν η πρόταση της ΚΟΕ, δεν ήταν δική μου επιθυμία».

Ο απόλυτα πετυχημένος αυτός προπονητής είχε στο παρελθόν δεχτεί ποτέ πρόταση από τους ανθρώπους που υπηρετούν την κολυμβητική ομοσπονδία; Εκτιμά ότι άργησε να του γίνει μια τέτοια πρόταση;

«Ποτέ στο παρελθόν δεν μου είχε γίνει πρόταση. Η προηγούμενη διοίκηση της ΚΟΕ και συγκεκριμένα ο κύριος Διαθεσόπουλος δεν θεωρούσε ότι ήμουν αρκετά καλός προπονητής όπως είχε δηλώσει σε αρκετούς ανθρώπους. Ο άνθρωπος είχε την άποψή του, οπότε δεν μπήκε ποτέ στην διαδικασία να συζητήσει μαζί μου».

Είναι σπουδαίο – λένε – να φτάσεις στην κορυφή, αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο να μείνεις εκεί. Ποια μπορεί να είναι η τύχη της εθνικής ομάδας στις επόμενες μεγάλες διοργανώσεις μέχρι το 2028; Στα ευρωπαϊκά, παγκόσμια πρωταθλήματα που ακολουθούν και στους ολυμπιακούς αγώνες; Ο προπονητής αποφεύγει να τοποθετηθεί και εξηγεί το γιατί.

«Δεν μπορώ να συζητήσω ούτε για την Ολυμπιάδα του 28, ούτε για το παγκόσμιο του 27. Δεν ξέρω εάν θα είμαι στην ίδια θέση. Προς το παρόν αυτό που μπορώ να πω ότι όλα πήγαν καλά μέσα στο 25. Τι θα γίνει αύριο θα το δούμε. Δεν είναι της παρούσης».

Στα σύννεφα βρίσκονται τα 15 κορίτσια που βρέθηκαν στην Σιγκαπούρη και κατέκτησαν το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Τι γίνεται όμως με αυτά τα κορίτσια που δεν ήταν εκεί; Η πόρτα θα παραμείνει κλειστή για αυτά; Πρέπει να αισθάνονται άσχημα; Ποια μπορεί να είναι η εξέλιξη τα επόμενα χρόνια με προπονητή τον χάρη Παυλίδη;

«Εννοείται ότι τα κορίτσια που έχουν κοπεί αισθάνονται άσχημα. Είναι απόλυτα φυσιολογικό. Το καταλαβαίνω, αλλά οι επιλογές γίνονται με κάποια κριτήρια μέσα από τις προετοιμασίες και τους αγώνες. Το τελικό αποτέλεσμα μας δικαιώνει. Κανείς δεν μπορεί να παραπονεθεί. Η ομάδα πήγε όπως έπρεπε. Διαφορετικά θα ακούγαμε πολλά. Ξέρεις που γίνονται αυτά: «ο καλύτερος παίκτης λένε είναι αυτός που δεν παίζει». Η πόρτα όμως παραμένει ανοικτή τα επόμενα χρόνια. Υπάρχουν πίσω πολλές καλές παίκτριες. Θα γίνουν κάποιες προσθήκες, κάποιες αλλαγές. Αυτή την στιγμή όμως δεν μπορώ να το ξέρω».

Στην Σιγκαπούρη ο αγώνας με την Αυστραλία στην προημιτελική φάση, εκεί όπου η πρόκριση κερδήθηκε στην εκπνοή της συνάντησης με το γκολ της Μαρίας Μυριοκεφαλιτάκη, ήταν το κομβικό σημείο της επιτυχίας;

«Κομβικό παιχνίδι ήταν ο αγώνας με την Αυστραλία που περάσαμε στους τέσσερις και στην διεκδίκηση των μεταλλίων. Εκεί πίστεψα ότι έχουμε πολλές ελπίδες να πάρουμε το χρυσό ή τουλάχιστον να παίξουμε στον τελικό. Πάντα ο προημιτελικός σε αυτά τα τουρνουά είναι το πιο δύσκολο και ψυχοφθόρο παιχνίδι. Εάν χάσεις, δεν έχεις καμία ελπίδα να διεκδικήσεις ένα μετάλλιο».

Που αφιερώνει ο προπονητής αυτό το χρυσό μετάλλιο;

«Αφιερώνω το μετάλλιο στην οικογένειά μου. Στην γυναίκα και στα παιδιά μου. Ήταν μια περίοδος δύσκολη και ψυχοφθόρα για μένα και έκαναν υπομονη. Με στήριξαν».

Μπορεί ο προπονητής να αναδείξει την κορυφαία παίκτρια της εθνικής μας ομάδας; Υπάρχει κορυφαία παίκτρια στην Σιγκαπούρη; Ποια είναι η άποψή του Χάρη Παυλίδη;

«MVP είναι όλη η ομάδα! Η ομάδα ήταν φανταστική, ειδικά στον τελικο. Δεν υστέρησε καμία. Αυτή είναι η επιλογή μου».

Και κάτι τελευταίο. Ο Χάρης Παυλίδης πέρασε δύσκολα χρόνια όταν αναζήτησε την συνέχιση της προπονητικής του καριέρας εκτός συνόρων. Θυμίζουμε ότι ανέλαβε τις τύχες της εθνικής ομάδας της Κίνας σε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο, αυτή του κορονοϊού. Ήταν τότε που έζησε τον απόλυτο εγκλεισμό στην Κίνα. Μια καραντίνα χωρίς προηγούμενο στο παγκόσμιο στερέωμα. Τότε που η Κινέζικη ομοσπονδία του έστελνε φαγητό στο σπίτι και δεν μπορούσε να βγει ποτέ έξω. Και φαγητό περίεργο. Αδύνατο να το φάει εύκολα ένας ξένος.

«Όντως τα τελευταία 4 χρόνια ήταν πολύ περίεργα. Είναι όμως εμπειρίες ζωής αυτά που έζησα στην Κίνα με τους συνεργάτες μου, τόσο όταν ανέλαβα την Εθνική Κίνας όσο και αργότερα όταν ασχολήθηκα με ένα σωματείο εκει. Κατάλαβα πολλά πράγματα. Ειλικρινά δεν θα άλλαζα αυτές τις στιγμές».

Pisina.net