Αθλητές με προσωπικότητα και ήθος

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΥΔΑΤΟΣΦΑΙΡΙΣΗΣ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ «ΤΑΜΕΙΟ» ΤΩΝ 8 ΜΕΤΑΛΛΙΩΝ ΤΟΥ 2025

Την Άνοιξη του 2025, όταν η Ελλάδα ήταν έτοιμη να λάβει μέρος σε δέκα (10) διοργανώσεις παγκοσμίου και ευρωπαϊκού επιπέδου υδατοσφαίρισης, ποιες ήταν οι προσδοκίες; Τι περίμεναν οι ιθύνοντες; Είχαν οραματιστεί ότι η χώρα θα μπορούσε να κατακτήσει οκτώ (8) μετάλλια και να έχει την μεγαλύτερη συγκομιδή καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση στον κόσμο;

Για την «μαγική χρονιά» εκφράζεται στο περιοδικό της ΚΟΕ ο Γιώργος Αφρουδάκης, αντιπρόεδρος και υπεύθυνος του αθλήματος.

«Η ΚΟΕ δεν κοιτάει τα μετάλλια αλλά τον τρόπο με τον οποίο θα οδηγηθούμε στις διακρίσεις και πιθανότατα στο βάθρο σε κάθε μεγάλη διοργάνωση. Είχαμε πολλά προβλήματα στην προπαρασκευή ενώ δεν αποφεύχθηκαν και τα λάθη. Κάναμε ότι μπορούσαμε καλύτερο για το συμφέρον των Ελλήνων αθλητών και αθλητριών» τονίζει ο αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας και προσθέτει:

«Το ταμείο γίνεται πάντα στο τέλος και το ταμείο φέτος ήταν πολύ θετικό. Μας δίνει κίνητρο να συνεχίσουμε την προσπάθεια που έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια. Ειδικά στα ηλικιακά πρωταθλήματα δεν είναι αυτοσκοπός το μετάλλιο. Στόχος είναι να δημιουργούμε αθλητές με σωστή νοοτροπία, οι οποίοι θα εξελίσσονται διαρκώς προκειμένου - σωστά μεγαλωμένοι - να πλαισιώσουν τις Εθνικές ομάδες ανδρών και γυναικών στην συνέχεια. Τον Σεπτέμβριο του 2025, με την κατάκτηση των οκτώ μεταλλίων νιώσαμε μια ηθική ικανοποίηση για την επίτευξη του στόχου. Τεράστιο το νούμερο. Η χώρα με τα περισσότερα μετάλλια» ισχυρίζεται ο Γιώργος Αφρουδάκης και προσθέτει:

«Θέλουμε αθλητές με προσωπικότητα, παιδιά με ήθος που να μας βγάζουν ασπροπρόσωπους στις διεθνείς διοργανώσεις. Το φετινό αποτέλεσμα μας δίνει την δύναμη και το κουράγιο να συνεχίσουμε και τα επόμενα χρόνια σε αυτόν τον ρυθμό».

Πέντε από τα οκτώ μετάλλια ήρθαν στην γυναικεία υδατοσφαίριση. Όπου και εάν βρεθήκαμε τα κορίτσια γύρισαν στην πατρίδα με γεμάτες αποσκευές.

«Η απάντησή μου στην τοποθέτηση αυτή έχει σχέση με την προσπάθεια που γίνεται στα σωματεία, είτε αυτά ασχολούνται με κορίτσια, είτε με αγόρια. Η συνδρομή τους είναι μεγάλη. Κάνουν μεγάλες θυσίες, εργάζονται πυρετωδώς και μας φέρνουν ποιοτικούς αθλητές. Θέλω να ευχαριστήσω όλα τα σωματεία. Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ στους γονείς των παιδιών που αποτελούν τον βασικό χορηγό του ελληνικού αθλητισμού μέσα στην οικονομική κρίση των τελευταίων ετών».

Η Εθνική γυναικών έφτασε φέτος στο χρυσό μετάλλιο και μάλιστα δύο φορές, τόσο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα όσο και στο παγκόσμιο κύπελλο. Η ΕΘνική ανδρών πήρε ένα αργυρό και ένα χάλκινο μετάλλιο στις αντίστοιχες διοργανώσεις. Τίθεται ένα ερώτημα: Μήπως μας «φορτώνει» με άγχος πλέον η αναζήτηση ενός χρυσού μεταλλίου στους άνδρες; Ποιά είναι η τοποθέτηση του υπεύθυνου του αθλήματος και ενός αθλητή που πήρε μέρος σε πέντε Ολυμπιακούς Αγώνες;

«Μας απασχολεί, μας στεναχωρεί, αλλά δεν μας αγχώνει το συγκεκριμένο γεγονός. Θέλουμε ένα χρυσό μετάλλιο και το αξίζουμε. Σε πολλές διοργανώσεις - τα τελευταία τέσσερα χρόνια που είμαστε εμείς διοίκηση - παίζουμε το καλύτερο πόλο σαν Εθνική ανδρών. Όμως δεν φτάσαμε ποτέ στην κορυφή. Είναι κάτι που μας ενδιαφέρει. Σε καμμία όμως περίπτωση δεν μας αγχώνει. Να αναφέρω ένα στοιχείο που θα δικαιολογήσει την τοποθέτησή μου. Η Ισπανία που θεωρείται η καλύτερη ομάδα των τελευταίων δέκα χρόνων δεν έχει πάρει μετάλλιο, όχι χρυσό, ούτε μετάλλιο, από το 1996 έως σήμερα! Εδώ και 32 χρόνια δηλαδή εάν πάμε στο 2028 που θα γίνουν οι επόμενοι Ολυμπιακοί Αγώνες. Τι να πουν οι Ισπανοί όταν μας ακούν να στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε πάρει ένα χρυσό μετάλλιο, όταν οι ίδιοι δεν έχουν δει το χρώμα του μεταλλίου εδώ και 32 χρόνια; Το παράδειγμα αυτό βέβαια δεν αναιρεί τον προβληματισμό μας για την μη κατάκτηση ενός χρυσού μεταλλίου όταν νιώθουμε ότι μπορούμε και είμαστε ικανοί να φτάσουμε στην κορυφή. Όπως έγινε φέτος στην Σιγκαπούρη και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Αξίζαμε να πάμε στον τελικό να να διεκδικήσουμε το χρυσό. Στα τελευταία τρία παιχνίδια της διοργάνωσης, με Ιταλία, Ισπανία και Σερβία παίξαμε το καλύτερο πόλο στην ιστορία μας. Ήμασταν ομάδα για χρυσό μετάλλιο. Πρέπει να νιώθουμε περήφανοι για το χάλκινο και στεναχωρημένοι για την απώλεια του χρυσού. Κάποια στιγμή μπορεί όμως να έρθει το χρυσό μετάλλιο και ίσως εκεί που δεν το περιμένεις».

Την προηγούμενη χρονιά έγιναν αλλαγές στο προπονητικό επιτελείο της γυναικείας υδατοσφαίρισης. Φέτος ήρθαν οι αλλαγές στην ανδρική. Πώς ερμηνεύονται αυτές οι κινήσεις;

«Πολιτική μας είναι να γίνονται κάποιες αλλαγές ανά ολυμπιακό κύκλο. Ιδιαίτερα στις Εθνικές ομάδες των ηλικιακών κατηγοριών, εκεί όπου δεν κρίνονται από το αποτέλεσμα ούτε οι αθλητές ούτε οι προπονητές. Πέρσι καταφέραμε και αλλάξαμε το προπονητικό σχήμα στις γυναίκες μετά από διαδοχικές επιτυχίες και πολλά μετάλλια. Κάναμε μια αλλαγή και φέτος ήρθε η ώρα των αγοριών. Δεν είχαμε και δεν έχουμε παράπονο από κανέναν προπονητή, ούτε στα αγόρια ούτε στα κορίτσια. Απλά θεωρούμε ότι πρέπει να δίνουμε ευκαιρίες και σε άλλους προπονητές. Είμαστε πολύ τυχεροί που σαν χώρα έχουμε πολύ καλούς δασκάλους για τα παιδιά μας».

Το μαγικό 2025 δίνει την θέση του σε μία ιδιαίτερη χρονιά όπως είναι το 2026, όπου οι διοργανώσεις δεν είναι πολλές. Υπάρχει η ιδιαιτερότητα του γεγονότος ότι η κυριότερη εκδήλωση της χρονιάς είναι το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ανδρών – γυναικών που θα γίνει τον Ιανουάριο. Στη συνέχεια μεσολαβούν πολλοί μήνες, έως το καλοκαίρι του 2027 (παγκόσμιο πρωτάθλημα), χωρίς μεγάλες εκδηλώσεις, με εξαίρεση την συμμετοχή μας στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Η ΚΟΕ πως αντιμετωπίζει αυτά τα δεδομένα;

«Πράγματι, το 2026 είναι μια ιδιαίτερη χρονιά. Ο κυρίαρχος στόχος είναι νωρίς, τον Ιανουάριο. Αποτελεί όμως μεγάλο κίνητρο και για τους άντρες και για τις γυναίκες η συμμετοχή μας σε αυτή τη διοργάνωση που θα γίνει στο Βελιγράδι για τους άνδρες και στην Μαδέιρα για τις γυναίκες. Οι άνδρες καλούνται να κατακτήσουν ένα μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Να θυμηθούμε ότι έχουμε πάρει ολυμπιακό μετάλλιο, αρκετά μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα, μας λείπει όμως ένα μετάλλιο σε ευρωπαϊκούς αγώνες, κάτι που δεν έχει επιτευχθεί ποτέ. Σπουδαίο το κίνητρο για τους αθλητές και τους προπονητές. Πρόκληση αποτελεί επίσης η διατήρηση της Ελλάδας στην κορυφή σε επίπεδο γυναικών. Μην ξεχνάμε ότι το 2025 κατακτήσαμε δύο χρυσά μετάλλια στο παγκόσμιο πρωτάθλημα και κύπελλο. Θα είναι πολύ δύσκολο το έργο μας. Να διατηρηθούμε στην κορυφή. Είμαι αισιόδοξος. Θα δοθεί τέλος ιδιαίτερη βαρύτητα στην συμμετοχή μας στο παγκόσμιο κύπελλο το οποίο θα αποτελέσει μία σημαντική διοργάνωση αφού θέλουμε να είμαστε ανταγωνιστικοί στο μεσοδιάστημα από τον Γενάρη του 26 έως τον Ιούλιο του 27 που δεν υπάρχουν άλλες σπουδαίες διοργανώσεις» υποστηρίζει ο Γιώργος Αφρουδάκης και προσθέτει αναφερόμενος στα ηλικιακά πρωταθλήματα του 2026.

«Το μετάλλιο δεν είναι αυτοσκοπός, είναι όμως στόχος. Με νέους προπονητές θα διεκδικήσουμε την διάκριση σε όλα τα ηλικιακά πρωταθλήματα».

Η Υδατοσφαίριση, το άθλημα των μεγάλων διακρίσεων και των αμέτρητων μεταλλίων, στερείται στέγης. Όλοι, ανάμεσα στους οποίους και ο αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας, θέλουν να ζήσουν την στιγμή των εγκαινίων μιας εγκατάστασης για τις εθνικές ομάδες.

«Βγαίνουμε το εξωτερικό και μας πιάνει το παράπονο. Βλέπουμε πως δουλεύουν οι άλλες χώρες και στεναχωριόμαστε. Δεν έχουμε ένα δικό μας πρότυπο προπονητικό κέντρο. Μας λείπει ένα σπίτι. Ευχαριστούμε δημόσια την ελληνική πολιτεία που μας φιλοξενεί στις εγκαταστάσεις του ΟΑΚΑ, όμως Θέλουμε ένα προπονητικό κέντρο για όλα τα εθνικά συγκροτήματα. Έγινε αναφορά στην συγκεκριμένη συνέντευξη για τα οκτώ μετάλλια της χώρας το 2025. Αναρωτήθηκαν κάποιοι που προπονήθηκαν το καλοκαίρι τα αγόρια και τα κορίτσια που έλαβαν μέρος σε παγκόσμια και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα; Καλύτερα να μην το αναφέρουμε, γιατί μας στεναχωρεί. Ένα προπονητικό κέντρο είναι επιθυμία της Ομοσπονδίας και της Πολιτείας. Μακάρι να γίνει πράξη η επιθυμία όλων. Μακάρι να προλάβουμε να το ζήσουμε».

Ολοκληρώνοντας την αναφορά του στην χρυσή χρονιά του 2025, ο Γιώργος Αφρουδάκης στέκεται σε ένα ιδιαίτερο θέμα που έχει σχέση με την πολιτική της Ομοσπονδίας αναφορικά με τις ελληνοποιήσεις.

«Αποτελεί μια σεβαστή γραμμή για όλες τις διοικήσεις της ΚΟΕ. Ουδέποτε προχώρησαν σε ελληνοποιήσεις αθλητών. Προτεραιότητα ήταν πάντα οι Έλληνες παίκτες. Παρά το γεγονός ότι έχουμε ελλείψεις σε κάποιες θέσεις, όπως για παράδειγμα αυτή του αριστερόχειρα, ποτέ δεν σκεφτήκαμε να ελληνοποιήσουμε έναν αθλητή. Δίνουμε χρόνο τα ελληνόπουλα».

 Μπορείτε επίσης να ξεφυλλίσετε το έντυπο.