Ένα παιδί στην πισίνα, ένας γονιός σε διαρκή αγώνα

Χωρίς τη στήριξη των γονιών, ο ερασιτεχνικός αθλητισμός – και κατ’ επέκταση ο αθλητισμός γενικότερα – δύσκολα μπορεί να υπάρξει. Οι γονείς αποτελούν, διαχρονικά, τον μεγαλύτερο και πιο σταθερό «χορηγό» του ελληνικού αθλητισμού, επενδύοντας χρόνο, κόπο, συναίσθημα και χρήματα για να μπορούν τα παιδιά τους να παραμένουν ενεργά στις πισίνες, στα γήπεδα και στους στίβους.

Δύο τέτοια χαρακτηριστικά παραδείγματα γονέων από τον υγρό στίβο του Βόλου και συγκεκριμένα τον Υδάτινο Κόσμο Βόλου είναι η Αθηνά Τσακιλιώτη και η Λίλα Βαΐτση, οι οποίες μίλησαν στο pisina.net για τον ρόλο του γονέα, τις δυσκολίες αλλά και τις αξίες που προσφέρει ο αθλητισμός στα παιδιά.

«Οι φιλίες και οι στόχοι κρατούν τα παιδιά στον αθλητισμό»

Η Αθηνά Τσακιλιώτη επισημαίνει πως η διατήρηση ενός παιδιού στον αθλητισμό δεν είναι εύκολη υπόθεση:
«Είναι δύσκολο να κρατήσεις ένα παιδί στον αθλητισμό. Όμως όταν ξεκινά από μικρή ηλικία, δημιουργεί φιλίες και δεσμούς μέσα στην ομάδα. Αυτός είναι ένας βασικός λόγος που τα παιδιά θέλουν να έρχονται στην προπόνηση. Ο άλλος λόγος είναι η στοχοθέτηση. Από μικρά μαθαίνουν να θέτουν στόχους και να προσπαθούν να τους πετυχαίνουν μέσα από την καθημερινή δουλειά».

Ακόμα και στις ημέρες που η κούραση είναι έντονη, τα παιδιά βρίσκουν κίνητρο:
«Υπάρχουν μέρες που δεν θέλουν να έρθουν. Όμως το να δουν τους φίλους τους και να γίνουν λίγο καλύτερα από την προηγούμενη μέρα είναι αυτό που τελικά τα παρακινεί».

«Σήμερα υπάρχουν πολλοί πειρασμοί»

Από την πλευρά της, η Λίλα Βαΐτση τονίζει τις δυσκολίες της σύγχρονης εποχής:
«Είναι πολύ δύσκολο να κρατήσεις ένα παιδί στον αθλητισμό σήμερα, με τόσους πειρασμούς γύρω του. Ειδικά η κολύμβηση δεν είναι ένα άθλημα που μπορείς εύκολα να “επιδείξεις” στο σχολείο ή στη γειτονιά. Αυτό που πραγματικά τα κρατάει, θα συμφωνήσω, είναι οι φιλίες και το ομαδικό πνεύμα».

Παράλληλα, υπογραμμίζει τον απαιτητικό ρόλο του γονέα:
«Ο γονιός πρέπει να είναι κοντά αλλά και μακριά. Να στηρίζει, χωρίς να παρεμβαίνει. Είναι δύσκολο να κρατηθούν οι ισορροπίες, είναι δύσκολο οικονομικά και πολύ χρονοβόρο, γιατί συμβαίνουν τόσα πράγματα ταυτόχρονα».

Ο ρόλος της Ελληνίδας μητέρας

Για τον ρόλο της μητέρας, η Αθηνά Τσακιλιώτη σημειώνει:
«Δεν θεωρώ ότι είναι θέμα δυσκολίας, αλλά προτεραιοτήτων. Όλοι θέλουμε χρόνο για τον εαυτό μας, όμως έχουμε τα παιδιά μας που μας χρειάζονται. Ο γονιός γίνεται μάγειρας, ταξιτζής, ψυχολόγος, φυσικοθεραπευτής. Και παράλληλα είμαστε εργαζόμενες γυναίκες. Πρέπει να βρίσκουμε ισορροπίες. Ακόμα και οι γυναίκες που δεν εργάζονται, κάνουν καθημερινά έναν μαραθώνιο».

Επαρχία και αθλητισμός

Αναφερόμενη στις δυσκολίες της επαρχίας στον αθλητισμό, η Αθηνά εξηγεί:
«Για την καθημερινότητα των παιδιών είναι καλό να μεγαλώνουν στην επαρχία, όμως στον αθλητισμό αυτό αποτελεί μειονέκτημα. Τα παιδιά δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό όταν αγωνίζονται απέναντι σε αθλητές από όλη την Ελλάδα. Εκεί υπάρχει μεγαλύτερος συναγωνισμός. Θα έπρεπε η Πολιτεία να στηρίζει τους συλλόγους, ώστε να μπορούν να συμμετέχουν σε περισσότερους αγώνες εκτός περιφέρειας, ειδικά οικονομικά».

Η Λίλα προσθέτει με ειλικρίνεια:
«Για δύο παιδιά, η κολυμβητική χρονιά μπορεί να κοστίσει 4.000–5.000 ευρώ. Όλοι θα το έκαναν για τα παιδιά τους. Θα στερηθείς κάτι προσωπικό για να το δώσεις εκεί. Είναι ένας χώρος που μας αρέσει, είναι δίκαιος και κάνει καλό στα παιδιά».

Ο υγρός στίβος ως οικογένεια

Η Αθηνά μοιράζεται και τη δική της προσωπική σχέση με την κολύμβηση:
«Κολυμπάω στο τμήμα ενηλίκων και φέτος θα συμμετάσχω για πρώτη φορά σε αγώνες masters. Η κολύμβηση με χαλαρώνει πάρα πολύ».

Η Λίλα εξηγεί γιατί η οικογένειά της παραμένει στον υδάτινο κόσμο:
«Μπήκαμε σε αυτόν πριν ακόμα περπατήσουν τα παιδιά μας. Ο σύλλογος έχει δημιουργήσει ένα πολύ όμορφο κλίμα. Ξέρουμε ότι όταν τα αφήνουμε εδώ, υπάρχουν άνθρωποι που τα αγαπούν και τα φροντίζουν. Οι σχέσεις είναι οικογενειακές, όχι ανταγωνιστικές».

Η Αθηνά συμπληρώνει τη σημασία των προπονητών:
«Οι άνθρωποι του συλλόγου έχουν επιλέξει πάντα τους κατάλληλους προπονητές. Υπήρχε ενδιαφέρον, ήθος και ανθρώπινες σχέσεις. Δεν γίνονταν ανεκτές κακές συμπεριφορές. Οι προπονητές δίδασκαν ήθος πάνω απ’ όλα».

Εθελοντισμός και προσφορά

Αναφερόμενες στη μεγάλη ετήσια διοργάνωση του συλλόγου (20–21 Δεκεμβρίου), η Λίλα σημειώνει:
«Υπάρχουν γονείς που είναι χρόνια στον σύλλογο και στηρίζουν έμπρακτα. Βρίσκονται εκεί μέρες πριν και κατά τη διάρκεια των αγώνων για να βοηθήσουν».

Η Αθηνά προσθέτει:
«Είμαστε πάντα εδώ όταν ο σύλλογος χρειάζεται βοήθεια. Είναι ένας επαρχιακός σύλλογος που έχει μεγαλώσει πολύ σε μέγεθος και ποιότητα. Όταν υπάρχει κάποιο θέμα, οι υπεύθυνοι είναι πάντα ανοιχτοί στον διάλογο».

Το όνειρο για το μέλλον των παιδιών

Κλείνοντας, η Αθηνά εκφράζει την ευχή της:
«Θέλω να είναι καλοί άνθρωποι, με την ευρύτερη έννοια. Να μην αφήσουν ποτέ τον αθλητισμό, σε όποια μορφή κι αν τον επιλέξουν. Ο αθλητισμός τα προστατεύει από όσα αρνητικά υπάρχουν σήμερα στην κοινωνία και τους δείχνει ότι υπάρχει κι ένας άλλος, σωστός δρόμος».

Η Λίλα συνοψίζει:
«Να είναι όπως είναι σήμερα. Πειθαρχημένα, να θέτουν στόχους, να παλεύουν καθημερινά να τους κατακτούν και πάνω απ’ όλα να είναι υγιή».

Pisina.net