"Το χρυσό δεν θα αργήσει να έρθει"

Ασταμάτητος, υπερηχητικός, κορυφαίος. Ο Άγγελος Βλαχόπουλος τη σεζόν που ολοκληρώθηκε πραγματοποίησε τρομερές εμφανίσεις και άγγιξε όλες τις κορυφές, τόσο με τη Νόβι Μπέογκραντ όσο και με την Εθνική ομάδα.

Μίλησε αποκλειστικά στο KOE Magazine, δημιουργία του Agenda Sport Action, ερωτηθείς για τα πάντα και άνοιξε την καρδιά του εξιστορώντας το ξεκίνημά του στο χώρο, ποιοι ήταν εκείνοι που τον βοήθησαν και τον στήριξαν καθώς επίσης και πως βλέπει ο ίδιος την εξέλιξη της γαλανόλευκης εκ των έσω.

Ξεκινώντας, σχετικά με τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα του από το ξεκίνημα, ο Άγγελος θυμάται: «Οι προπονητές που με βοήθησαν πολύ ήταν ο πρώτος μου προπονητής, ο Άγγελος Κλότσικας, που χάρη σε εκείνον ξεκίνησα να αγαπώ το πόλο. Υπάρχουν πολλοί ακόμη που μπορώ να αναφέρω, τον Τάσο Τσικάρη, τον Όμηρο Πολυχρονόπουλο, τον Γιάννη Γιαννουρή, τον Τεό Λοράντο, τον Θοδωρή Βλάχο, τον Νόρμπερτ Νταμπρόφσκι (μαζί στην Έγκερ επί τρία χρόνια) και πολλούς ακόμη, που με βοήθησαν με το δικό τους τρόπο. Νομίζω όμως πως το μεγαλύτερο «ευχαριστώ» όλων το οφείλω στους γονείς και την οικογένειά μου που ήταν πάντα δίπλα μου. Από τις μετακινήσεις που με βοηθούσαν να πηγαίνω στο Ποσειδώνιο κολυμβητήριο για προπόνηση μέχρι τις θυσίες που έκαναν για εμένα. Είχα πάντοτε φαγητό και κάναμε αθλητική διατροφή στο σπίτι, κάτι που βοήθησε στην υγεία και τις επιδόσεις μου. Οι γονείς μου ήταν το Α και το Ω».

Ο Έλληνας πρωταθλητής έφτασε μέχρι την πηγή φέτος με τη Νόβι , στον Τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ ανδρών, όντας μάλιστα πρωταγωνιστής της ομάδας του. Ωστόσο, δυστυχώς «νερό» δεν ήπιε, καθώς η πανίσχυρη Προ Ρέκο επικράτησε στα πέναλτι με 17-16. Αναφερόμενος στα επόμενα πλάνα του, σχολίασε: «Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο πλάνο. Έχω στόχο να αγωνιστώ στις επόμενες δύο Ολυμπιάδες, ωστόσο ποτέ δεν ξέρεις τι μέλλει γενέσθαι.Θα μου άρεσε μετέπειτα να γίνω προπονητής σε ομάδα υψηλού επιπέδου που να κάνει πρωταθλητισμό και προσπαθώ να εξελίσσομαι και σε αυτό το κομμάτι».

Ερωτηθείς για το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Βουδαπέστης και το εάν η Εθνική μας θα μπορούσε να έχει πετύχει κάτι ακόμη μεγαλύτερο, ο Άγγελος απαντά: «Θεωρώ πως ήμασταν πιο κοντά από ποτέ να πάρουμε το χρυσό, ωστόσο υπήρξαν ορισμένες ατυχίες και λάθη που μας στέρησαν το όνειρο αυτό. Στις επόμενες διοργανώσεις σίγουρα στόχος είναι το μετάλλιο και να μείνει η ομάδα στις κορυφαίες τέσσερις και από εκεί και πέρα θεωρώ πως ένα χρυσό μετάλλιο δεν θα αργήσει. Η Εθνική μας ομάδα έχει φτάσει τρεις φορές κοντά. Η αρχή έγινε στο Καζάν με μια φοβερή ομάδα με ψυχή, που έπαιζε ο ένας για τον άλλο, αλλά χάσαμε τον ημιτελικό στα πέναλτι. Μια ομάδα με δυνατούς παίκτες-πρότυπα. Στο Τόκιο είχαμε μια νέα ομάδα, «νέο αίμα», παιδιά με όρεξη όπως και τώρα. Πιστεύω πως κάθε ομάδα είναι η συνέχεια της προηγούμενης, όπως και τα παιδιά μετά από εμάς θα στοχεύουν σε ακόμη περισσότερους τίτλους και επιτυχίες. Αυτή είναι η εξέλιξη που θα πρέπει να έχει γενικά ο αθλητισμός. Το ότι δεν έχουμε φτάσει στην κορυφή ενός Ευρωπαϊκού ή Παγκόσμιου πρωταθλήματος οφείλεται σε συγκυρίες. Αν συνεχίσουμε έτσι, θα έρθει κάποια στιγμή, είμαι βέβαιος».

Στο ερώτημα για το ποιοι παίκτες από το παρελθόν πιστεύει πως θα μπορούσαν να αγωνιστούν στην σημερινή Εθνική ομάδα, σχολιάζει: «Δύο παίκτες που θα έβαζα σίγουρα στην τωρινή ομάδα είναι ο Μανώλης Μυλωνάκης και ο Χρήστος Αφρουδάκης. Τους θεωρώ το συνδετικό κρίκο της προηγούμενης γενιάς με τη δική μας. Είναι εξαιρετικά παιδιά, με ήθος και γνωρίζουν την ομάδα πολύ καλά. Θα ήθελα σίγουρα στο μετάλλιο του Τόκιο να είναι μαζί μας και να το έχουμε κατακτήσει μαζί».

Ο Άγγελος Βλαχόπουλος εκτός πισίνας αγαπά το ψάρεμα αλλά και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Στο ερώτημα για τα χόμπι του εκτός του πόλο αλλά και τους αθλητές και προπονητές που θαυμάζει, τονίζει:

«Από χόμπι λατρεύω το ψάρεμα και το ψαροτούφεκο, που δυστυχώς δεν το κάνω συχνά λόγω των υποχρεώσεων. Μου αρέσουν επίσης τα αυτοκίνητα και να παρακολουθώ αγώνες ή να πάω σε κάποια πίστα με το αυτοκίνητό μου να οδηγήσω. Υποστηρίζω τον Λιούις Χάμιλτον και τον Βαλεντίνο Ρόσι. Στο μπάσκετ υποστηρίζω και θαυμάζω τον Γιώργο Πρίντεζη και στο τένις τον Νόβακ Τζόκοβιτς. Από προπονητές στο πόλο μου αρέσει πολύ ο Ντάβιντ Μάρτιν της Εθνικής Ισπανίας και ο αδελφός του, Χεσούς Μάρτιν της Μπαρτσελονέτα, αλλά και ο Ντέγιαν Σάβιτς».

Όπως αναφέρει, υποστηρίζει τον Ολυμπιακό από τη στιγμή που αγωνίστηκε εκεί και παρακολουθεί τους αγώνες σε οποιοδήποτε άθλημα, ενώ του αρέσει συνολικά το πως λειτουργεί ο σύλλογος.

Τέλος, ο Έλληνας χάλκινος παγκόσμιος πρωταθλητής έδωσε και τη δική του συμβουλή στα νέα παιδιά που μπαίνουν στο χώρο της υδατοσφαίρισης: «Μια συμβουλή θα έδινα στα νέα παιδιά είναι το να ξεπερνούν την οποιαδήποτε δυσκολία και χωρίς να σταματούν, να συνεχίζουν και να ξεπερνούν τον εαυτό τους μέχρι να φτάσουν στον τελικό στόχο. Η Ελλάδα θεωρώ πως προπονητικά βρίσκεται σε πολύ ψηλό επίπεδο σε σχέση με άλλες χώρες. Επίσης, ο ανταγωνισμός στο ελληνικό πρωτάθλημα έχει ανέβει αισθητά και όλο αυτό συμβάλλει και στην επιτυχία και τη βελτίωση της εθνικής ομάδας, καθώς επίσης και στο να έρθουν περισσότερα παιδιά αλλά και χορηγοί στις πισίνες»