«Το καλύτερο είναι μπροστά»

Η ελληνική υδατοσφαίριση ζει τη χρυσή της εποχή. Το 2025 έγραψε ιστορία, κατακτώντας περισσότερα μετάλλια από κάθε άλλη χώρα στον κόσμο σε δέκα κορυφαίες διεθνείς διοργανώσεις – Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, καθώς και Παγκόσμια Κύπελλα, σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες, ανδρών και γυναικών.

Η Ελλάδα κατέκτησε 8 μετάλλια, ξεπερνώντας παραδοσιακές δυνάμεις όπως η Ισπανία και η Ουγγαρία (7 μετάλλια η καθεμία). Το Μαυροβούνιο περιορίστηκε στα 2, ενώ Κροατία, Σερβία, Ιταλία, ΗΠΑ και Ολλανδία πανηγύρισαν από μία διάκριση.

Η λάμψη της γυναικείας υδατοσφαίρισης

Το πιο εντυπωσιακό κατόρθωμα ήρθε από τις γυναίκες, που πέτυχαν το απόλυτο: μετάλλιο σε όλες τις διοργανώσεις της κατηγορίας, πέντε σε ισάριθμες συμμετοχές. Με δύο χρυσά (Παγκόσμιο Κύπελλο και Παγκόσμιο Πρωτάθλημα), δύο ασημένια (Ευρωπαϊκά Κορασίδων και Νεανίδων) και ένα χάλκινο (Παγκόσμιο Νέων), οι Ελληνίδες αναδείχθηκαν στη σταθερότερη δύναμη του παγκόσμιου γυναικείου πόλο.

Μία από τις πρωταγωνίστριες αυτής της πορείας, η Ελευθερία Πλευρίτου, μίλησε για την εμπειρία της, μεταφέροντας το πάθος και τη συγκίνηση που βίωσε.

Η ίδια εξομολογείται πως καθοριστική στιγμή ήταν το χρυσό μετάλλιο στο World Cup στην Κίνα:
«Προσωπικά για εμένα, έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο το χρυσό μετάλλιο στο World Cup στην Κίνα. Καταλάβαμε για το τι είναι ικανή η ομάδα και ήταν το έναυσμα για μια καλή πορεία. Κατά τη διάρκεια της διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος κατάλαβα ότι η ομάδα είχε καλό μομεντουμ και ότι μπορεί να καταφέρει κάτι σπουδαίο. Οταν νικήσαμε το παιχνίδι του προημιτελικού ήμουν σίγουρη για την ομάδα και ήξερα τι μπορούμε να κάνουμε!»

Όταν τη ρωτούν τι σημαίνει να κατακτά μετάλλιο με το εθνόσημο, τα λόγια της συγκινούν:
«Σημαίνει ότι δεν αγωνίζομαι μόνο για εμένα, αλλά για όλους όσους είναι πίσω από αυτό το σύμβολο: Την οικογένειά μου, τους προπονητές μου, τους συναθλητές μου, όσους με πίστεψαν — και κυρίως για μια ολόκληρη χώρα που ίσως, έστω και για λίγα δευτερόλεπτα, νιώσει περήφανη βλέποντας τη σημαία της να ανεβαίνει. Δεν είναι απλά ένα μετάλλιο. Είναι η αναγνώριση του κόπου, της θυσίας, της πίστης.
Και όταν το φοράς έχοντας το εθνόσημο στην καρδιά, είναι σαν να κουβαλάς όλα τα όνειρα ενός λαού στο στήθος σου. Είναι τιμή. Είναι συγκίνηση. Είναι ευθύνη. Και είναι κάτι που δεν ξεχνάς ποτέ.»

Για τον ρόλο του προπονητή, η Ελευθερία θυμάται πως δεν χρειάστηκε να ειπωθούν πολλά:
«Όχι, δεν θυμάμαι να μας είπε κάτι συγκεκριμένο. Η ομάδα είχε πολύ μεγάλη ώθηση στα δύο τελευταία παιχνίδια και δεν χρειαζόταν κίνητρο, ήταν το κίνητρο!»

Η συμβουλή της προς τα παιδιά που ονειρεύονται να ασχοληθούν με το πόλο, είναι γεμάτη αλήθεια:
«Το πόλο δεν είναι απλά ένα άθλημα – είναι ομαδικότητα, δύναμη, πειθαρχία και νερό που σε μαθαίνει να μη σταματάς όταν κουράζεσαι, αλλά όταν έχεις δώσει το καλύτερό σου. Δεν θα είναι πάντα εύκολο. Θα έχει πρωινά ξυπνήματα, προπονήσεις, ήττες και νίκες. Αλλά κάθε φορά που πέφτεις στο νερό, θα θυμάσαι γιατί ξεκίνησες: επειδή το ονειρεύτηκες. Μείνε ταπεινός, δούλεψε σκληρά, μάθε να χάνεις, μάθε να συνεργάζεσαι – και μη σταματήσεις να ονειρεύεσαι μεγάλα. Το μόνο που χρειάζεται για να ξεκινήσεις, είναι πάθος. Τα υπόλοιπα, χτίζονται με τον καιρό.»

Αν μπορούσε να «ξαναζήσει» μια στιγμή από το 2025, δεν θα διάλεγε άλλη από τον τελικό:
«Φυσικά και θα ήθελα να ξαναζήσω τα τελευταία δευτερόλεπτα του τελικού, όταν κατάλαβα ότι είμαστε η καλύτερη ομάδα στον κόσμο. Δεν μπορώ να περιγράψω το συναίσθημα όταν ο διαιτητής σφύριξε τη λήξη του αγώνα, ένιωσα περηφάνεια, ανακούφιση, εξιλέωση όλων αυτών των προσπαθειών της ομάδας, χαρά, συγκίνηση και πολλά άλλα. Μπορεί να χρειάζεται να κάνεις πολλές θυσίες στον πρωταθλητισμό αλλά τα συναισθήματα που σου χαρίζει δεν μπορούν να συγκριθούν με τίποτα άλλο.»

Και, φυσικά, κοιτάζει ήδη μπροστά:
«Το 2025 δεν ήταν απλώς μια επιτυχία. Ήταν το αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς, πίστης και αφοσίωσης – αλλά και το σημείο εκκίνησης για κάτι ακόμη πιο μεγάλο. Αυτό που πετύχαμε μάς έδωσε όχι μόνο χαρά, αλλά και τη βεβαιότητα ότι μπορούμε να κοιτάξουμε ακόμη ψηλότερα. Ήταν η απόδειξη ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο όταν υπάρχει στόχος, ομάδα και καρδιά. Οπότε ναι — το 2025 ήταν η αρχή. Και το καλύτερο, ειλικρινά, είναι μπροστά.»

Πηγή: KOEmag