Ραντεβού αστέρων στη Μάλτα

Στη Μάλτα αρχίζει το Final 4 του Champions League, με τον Ολυμπιακό να απουσιάζει από το φετινό ραντεβού, αλλά με τους Στέλιο Αργυρόπουλο (Φερεντσβάρος) και Άγγελο Βλαχόπουλο, Δημήτρη Σκουμπάκη (Νόβι Μπέογκραντ), να δίνουν έντονο ελληνικό ενδιαφέρον στο τουρνουά.

Ο Στέλιος Αργυρόπουλος θέλει να γράψει τη δική του ιστορία με τη Φερεντσβάρος. Η πρωταθλήτρια Ουγγαρίας πέρυσι έγινε πρωταθλήτρια Ευρώπης στη Μάλτα για 2η φορά στην ιστορία της, κόντρα στην Προ Ρέκο, ο διεθνής παίκτης θέλει να ζήσει ανάλογες στιγμές κι αν τα καταφέρει θα γίνει ο πρώτος Έλληνας με τρεις κατακτήσεις του Champions League, καθώς στην κορυφή της Ευρώπης είχε φθάσει και με τον Ολυμπιακό το 2018 στη Γένοβα. Ο Αργυρόπουλος οδηγεί επιθετικά τη Φερεντσβάρος και με 40 γκολ είναι ο αρχισκόρερ της διοργάνωσης μέχρι σήμερα.

Ελληνικό δίδυμο αστέρων υπάρχει και στη Νόβι Μπέογκραντ, με τον Άγγελο Βλαχόπουλο (1ος σκόρερ με τη σερβική ομάδα στο Champions League το 2022) και τον Δημήτρη Σκουμπάκη, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα για τον Παναθηναϊκό, να αποτελούν βασικά στελέχη της σερβικής ομάδας, που εμφανίζεται για 4η διαδοχική χρονιά σε τελική φάση κι έχει ηττηθεί από την Προ Ρέκο στους τελικούς του 2022 και του 2023.

Ένα από τα κεντρικά πρόσωπα του Final 4, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος, είναι ο Φελίπε Περόνε. Ο 39χρονος αρχηγός της Μπαρτσελονέτα θα ολοκληρώσει την τεράστια καριέρα του σε αυτά τα παιχνίδια κι όπως δήλωσε στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου: «Θα προτιμούσα να μην το σκέφτομαι, τώρα είμαστε πολύ χαρούμενοι που είμαστε εδώ. Πέρυσι ζηλεύαμε τόσο πολύ βλέποντας τους αγώνες από το σπίτι». Ο Περόνε έχει κατακτήσει τρεις φορές το Champions League, με τη Ρέκο το 2012, την Μπαρτσελονέτα το 2014 και τη Γιουγκ Ντουμπρόβνικ το 2016.

Η ΧΡΥΣΗ ΒΙΒΛΟΣ

1964 Παρτιζάν Βελιγραδίου (Γιουγκοσλαβία)
1965 Προ Ρέκο (Ιταλία)
1966 Παρτιζάν Βελιγραδίου (Γιουγκοσλαβία)
1967 Παρτιζάν Βελιγραδίου (Γιουγκοσλαβία)
1968 Μλάντοστ Ζάγκρεμπ (Γιουγκοσλαβία)
1969 Μλάντοστ Ζάγκρεμπ (Γιουγκοσλαβία)
1970 Μλάντοστ Ζάγκρεμπ (Γιουγκοσλαβία)
1971 Παρτιζάν Βελιγραδίου (Γιουγκοσλαβία)
1972 Μλάντοστ Ζάγκρεμπ (Γιουγκοσλαβία)
1973 Όρβοσι Βουδαπέστης (Ουγγαρία)
1974 MGU Μόσχας (ΕΣΣΔ)
1975 Παρτιζάν Βελιγραδίου (Γιουγκοσλαβία)
1976 Παρτιζάν Βελιγραδίου (Γιουγκοσλαβία)
1977 ΤΣΣΚΑ Μόσχας (ΕΣΣΔ)
1978 Κανοτιέρι Νάπολι (Ιταλία)
1979 Όρβοσι Βουδαπέστης (Ουγγαρία)
1980 Βάσας (Ουγγαρία)
1981 Γιουγκ Ντουμπρόβνικ (Γιουγκοσλαβία)
1982 Μπαρτσελόνα (Ισπανία)
1983 Σπαντάου Βερολίνου (Δυτ. Γερμανία)
1984 Προ Ρέκο (Ιταλία)
1985 Βάσας (Ουγγαρία)
1986 Σπαντάου Βερολίνου (Δυτ. Γερμανία)
1987 Σπαντάου Βερολίνου (Δυτ. Γερμανία)
1988 Σίσλεϊ Πεσκάρα (Ιταλία)
1989 Σπαντάου Βερολίνου (Δυτ. Γερμανία)
1990 Μλάντοστ Ζάγκρεμπ (Γιουγκοσλαβία)
1991 Μλάντοστ Ζάγκρεμπ (Γιουγκοσλαβία)
1992 Γιάντραν Σπλιτ (Κροατία)
1993 Γιάντραν Σπλιτ (Κροατία)
1994 Ουίπεστ (Ουγγαρία)
1995 Καταλούνια (Ισπανία)
1996 Μλάντοστ Ζάγκρεμπ (Κροατία)
1997 Ποζίλιπο Νάπολι (Ιταλία)
1998 Ποζίλιπο Νάπολι (Ιταλία)
1999 ΠΟΣΚ Σπλιτ (Κροατία)
2000 Μπέτσεϊ (Γιουγκοσλαβία)
2001 Γιουγκ Ντουμπρόβνικ (Κροατία)
2002 Ολυμπιακός (ΕΛΛΑΔΑ)
2003 Προ Ρέκο (Ιταλία)
2004 Χόνβεντ (Ουγγαρία)
2005 Ποζίλιπο Νάπολι (Ιταλία)
2006 Γιουγκ Ντουμπρόβνικ (Κροατία)
2007 Προ Ρέκο (Ιταλία)
2008 Προ Ρέκο (Ιταλία)
2009 Πρίμορατς Κότορ (Μαυροβούνιο)
2010 Προ Ρέκο (Ιταλία)
2011 Παρτιζάν Βελιγραδίου (Σερβία)
2012 Προ Ρέκο (Ιταλία)
2013 Ερυθρός Αστέρας (Σερβία)
2014 Μπαρτσελονέτα (Ισπανία)
2015 Προ Ρέκο (Ιταλία)
2016 Γιουγκ Ντουμπρόβνικ (Κροατία)
2017 Τσόλνοκι (Ουγγαρία)
2018 Ολυμπιακός (ΕΛΛΑΔΑ)
2019 Φερεντσβάρος (Ουγγαρία)
2020 Δεν ολοκληρώθηκε
2021 Προ Ρέκο (Ιταλία)
2022 Προ Ρέκο (Ιταλία)
2023 Προ Ρέκο (Ιταλία)
2024 Φερεντσβάρος (Ουγγαρία)

ΟΙ ΤΡΟΠΑΙΟΥΧΟΙ:

11 ΤΙΤΛΟΙ: Προ Ρέκο
7 ΤΙΤΛΟΙ: Μλάντοστ Ζάγκρεμπ
Παρτιζάν Βελιγραδίου
4 ΤΙΤΛΟΙ: Σπαντάου Βερολίνου
Γιουγκ Ντουμπρόβνικ
3 ΤΙΤΛΟΙ: Ποζίλιπο Νάπολι
2 ΤΙΤΛΟΙ: Όρβοσι
Βάσας
Γιάντραν Σπλιτ
Ολυμπιακός
Φερεντσβάρος
1 ΤΙΤΛΟΣ: Χόνβεντ
ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Ουίπεστ
Καταλούνια
Κανοτιέρι Νάπολι
Πεσκάρα
Μπέτσεϊ
Πρίμορατς Κότορ
MGU Μόσχας
Μπαρτσελόνα
ΠΟΣΚ Σπλιτ
Ερυθρός Αστέρας
Μπαρτσελονέτα
Τσόλνοκι