Ο υπέροχος Ηλίας

Ο Ηλίας Μαχαίρας έχει μια μεγάλη ιστορία στην ελληνική υδατοσφαίριση. Σαν αθλητής και σαν προπονητής, τόσο σε εθνικό όσο και σε σωματειακό επίπεδο. Ο Χανιώτης τεχνικός είναι το πρόσωπο των ημερών αφού κατέκτησε, με την εθνική ομάδα των εφήβων, το χάλκινο μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που πραγματοποιήθηκε στην πόλη Οραντέα της Ρουμανίας.

Ο Ηλίας είναι ένας από τους εννέα Έλληνες προπονητές που έχουν κατακτήσει χρυσό μετάλλιο σε κορυφαίες διοργανώσεις του κόσμου, όπως είναι οι ολυμπιακοί αγώνες, τα παγκόσμια πρωταθλήματα και κύπελλα και τα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα ανδρών – γυναικών και υποδομών.

Ο Ηλίας έχει κατακτήσει τρία μετάλλια από το 2021 έως σήμερα. Ένα χρυσό, ένα αργυρό και ένα χάλκινο. Να σημειωθεί ότι ο Χανιώτης προπονητής είναι ένας από τους 25 συνολικά τεχνικούς που έχουν κατακτήσει τα 76 μετάλλια της χώρας στην ιστορία της.

Ο Ηλίας Μαχαίρας ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του pisina.net και κάνει – κάτωθι – έναν απολογισμό της προσπάθειας που έγινε στην Οραντέα τις προηγούμενες μέρες. Στο κείμενο που ακολουθεί ο ομοσπονδιακός προπονητής μιλάει για την μαγική χρονιά του 2025 για την ελληνική υδατοσφαίριση, κάνει ανάλυση των όσων έγιναν στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Ρουμανίας, ευχαριστεί όλους εκείνους που στήριξαν την προσπάθεια του ίδιου και των παικτών του και εκφράζεται αισιόδοξα για το μέλλον.

Διαβάστε τις δηλώσεις του:

«Έχουμε κατακτήσει 7 μετάλλια την φετινή σεζόν, προσωπικά είμαι σίγουρος ότι θα έρθει ακόμα ένα (U18 women), πράγμα που δείχνει ότι είμαστε πια στις μεγάλες δυνάμεις της παγκόσμιας υδατοσφαίρισης και αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς.

Αυτό είναι που με γεμίζει, αλλά αυτό που θα μου δώσει μεγαλύτερη ικανοποίηση είναι όταν κάποια από αυτά τα παιδιά θα φτάσουν στη μεγάλη εθνική, γιατί αυτός είναι ο στόχος μας στις μικρότερες εθνικές ομάδες.

Το ότι μπορέσαμε και πήραμε μετάλλιο με μικρότερα ηλικιακά παιδιά στην Οραντέα, μας κάνει να ονειρευόμαστε ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι μεγάλο στο επόμενο παγκόσμιο πρωτάθλημα (Ιούνιο του 2026).

Για την εξέλιξη του τουρνουά όπως είναι πια το σύστημα των αγώνων, τα τελευταία 2 χρόνια, με τους 2 ομίλους των «ισχυρών» και 2 των «αδυνάμων» , είχαμε πει με τα παιδιά ότι μπορείς να κάνεις τρεις νίκες στην αρχή και να μείνεις εκτός τετράδας ή το αντίθετο να κάνεις τρεις ήττες και να βρεθείς στην τετράδα αν κερδίσεις τον προημιτελικό. Ποτέ βέβαια δεν παίζουμε για να χάσουμε, αλλά δεν είναι τα παιχνίδια της πρώτης φάσης χωρίς επιστροφή και το ξέραμε. Τα παιδιά, την στιγμή που έπρεπε, όταν μπήκαμε στη φάση των νοκ-αουτ, έδειξαν πνευματικά και σωματικά ότι ήταν έτοιμα.

Το Μαυροβούνιο δίκαια πήρε το χρυσό μετάλλιο, ήταν κάθε παιχνίδι καλύτερο, με δύο παίκτες που παίζουν στην εθνική ανδρών, Γκοΐκοβιτς και Στούπαρ, αλλά και πολύ καλό σύνολο.

Η Σερβία για μένα ήταν η έκπληξη του τουρνουά με πειθαρχία, δύναμη, μικρή ηλικιακά και πολύ προπονημένη.

Όσο για μας δίκαια κατακτήσαμε νομίζω το χάλκινο μετάλλιο, αποκλείοντας στον προημιτελικό το μεγάλο φαβορί, Κροατία, με πολύ καλό παιχνίδι στην επίθεση και όχι καλή άμυνα, ευτυχώς δεν μας στοίχισε.

Στον μικρό τελικό με πολύ καλή εμφάνιση και συγκέντρωση, βγάλαμε ενέργεια, αφήσαμε πίσω την κακιά εικόνα του ημιτελικού, κερδίσαμε τους Ιταλούς, ομάδα που την ετοίμαζαν δύο χρόνια για να πάρει το χρυσό, πολύ δουλεμένη. Είχαν 11 παιδιά του 2007  με μεγάλα σωματικά προσόντα συν τον MVP του Ευρωπαϊκού U16, τον Τσιανέζε(2009), έναν πάρα πολύ καλό παίκτη.

Βλέπουμε ότι έχουμε παιδιά με μεγάλο ταλέντο που μπορούν να χτυπήσουν την πόρτα της μεγάλης εθνικής τα επόμενα χρόνια και να διακριθούν σε παγκόσμιο επίπεδο, αυτό βέβαια θέλει δουλειά, θέληση, διάθεση, πάθος, αγάπη για αυτό που κάνουν, πάντα χαμόγελο και… πάλι ΔΟΥΛΕΙΑ.

Για τους νέους κανονισμούς, δεν υπάρχει το αν μας ευνοούν ή όχι, αυτοί είναι και πρέπει να προσαρμοστούμε, ελπίζω να μην ξανά αλλάξουν και όλοι να προσπαθήσουμε στην προώθηση του τόσο ωραίου αθλήματος που αγαπάμε.

Τιμή μου που έχω το εθνόσημο στο στήθος, αλλά για να φτάσουμε σε αυτό το μετάλλιο, εκτός από τα αυτονόητα, τον Πρόεδρο κ. Κυριάκο Γιαννόπουλο, τον κ. Γιώργο Αφρουδάκη, τον κ. Δημήτρη Κύρκο και τον κ. Γιώργο Μαργιούκλα, που ήταν δίπλα μας, θα ήθελα να πω ότι στο τεράστιο πρόβλημα με πισίνες που υπάρχει, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες και τον Αύγουστο, ότι πολλοί με διάθεση μας βοήθησαν.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους προπονητές που κάναμε την ώρα της προπόνησης τους, φιλικά παιχνίδια, δεν θέλω να πω ονόματα γιατί θα ξεχάσω κανέναν και ήταν αρκετοί. Τον Θοδωρή Βλάχο και τον Τάσο  Σχίζα που μας έδιναν χώρο και ώρα από τον χώρο της εθνικής ανδρών. Τον Χρήστο Παπαποστόλου, που μας έβρισκε χώρο και χρόνο στην Γλυφάδα και τις αργίες, τον Αρτίν Ελμισιάν στη Βουλιαγμένη που άλλαζε τις ώρες στα ολοήμερα προγράμματα και κάναμε εκεί κάποια φιλικά, τον Ανδρέα Παπαδημητρακόπουλο στον Παναθηναϊκό, που μας έδινε τα βράδια τις ώρες του στο Γουδί. Και βέβαια την κυρία Στέλλα που την απασχολήσαμε και το Δεκαπενταύγουστο.

Τέλος θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ τους γονείς, όχι μόνο των 15 παιδιών, αλλά όλους που πραγματικά με πολλές θυσίες στηρίζουν το άθλημα».

Pisina.net