Οι τερματοφύλακες της Ολυμπιάδας
Δεν είναι εύκολο να είσαι τερματοφύλακας στο Ολυμπιακό πόλο. Τα λάθη τους καταγράφονται στον πίνακα αποτελεσμάτων και καταγράφονται στην ιστορία στα βιβλία των ρεκόρ. Από την άλλη πλευρά, οι περισσότεροι δεν θα το αντάλλασσαν με καμία άλλη θέση. Μετά τους ομαδικούς αγώνες στο Κολυμβητικό Κέντρο του Παρισιού την Τετάρτη, ρωτήσαμε τρεις τερματοφύλακες τι, γιατί και πώς κάνουν αυτό που κάνουν. Η Γκαμπριέλα Παλμ από την Αυστραλία, η Σεν Γινένγκ από την Κίνα και η Τζέσικα Γκοντρό από τον Καναδά συζήτησαν τι σημαίνει να είσαι ο καλύτερος τερματοφύλακας στη χώρα τους και τι έχουν μάθει κατά τη διάρκεια της πορείας τους. Εδώ είναι οι σκέψεις τους, με τα δικά τους λόγια…
Γκαμπριέλα Παλμ (Αυστραλία) – 26 ετών, τερματοφύλακας σε περισσότερους από 122 διεθνείς αγώνες
"Άρχισα να παίζω τερματοφύλακας όταν ήμουν 12. Ποτέ δεν ήμουν καλή κολυμβήτρια, οπότε πάντα έμενα πίσω και μου άρεσε να είμαι στο κλουβί. Δεν νομίζω ότι έχω κάποιο συγκεκριμένο στυλ, αλλά προσπαθώ πραγματικά να χρησιμοποιώ το ύψος μου προς όφελός μου. Είμαι 1,83 μέτρα ψηλή. Τα μακριά χέρια μου σίγουρα βοηθούν στο τέρμα.
"Δεν ξέρω αν κάποιος έχει το πιο τρομακτικό σουτ. Κάθε ομάδα έχει τους παίκτες της με ακρίβεια στη στόχευση. Απλώς φροντίζω να τους παρακολουθώ, να γνωρίζω τις συνήθειές τους, αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος που να με τρομάζει.
"Δεν νομίζω ότι είναι μοναχικά στο τέρμα. Δεν το βρίσκω καθόλου μοναχικό. Όταν τα κορίτσια έρχονται να αμυνθούν, είμαι μαζί τους και όταν είναι στην άλλη άκρη, έχω μια στιγμή για τον εαυτό μου. Μου δίνει χρόνο να πάρω μια ανάσα, να σκεφτώ και να εστιάσω ξανά, οπότε δεν με πειράζει.
"Προσπαθώ πραγματικά να μην κοιτάζω τον αριθμό των σουτ έναντι των αποκρούσεων. Αν κάνω μια απόκρουση, κάνω τη δουλειά μου για την ομάδα. Αυτό νιώθω ότι έκανα σήμερα – ανεξαρτήτως του αριθμού των σουτ έναντι των αποκρούσεων. [Η Παλμ έπαιξε στο τέρμα κατά τη διάρκεια του αγώνα πέναλτι 8-7 στον Όμιλο Α την Τετάρτη, βοηθώντας την Αυστραλία να νικήσει την Ολλανδία, 15-14, μετά από ισοπαλία 7-7 στο τέλος του κανονικού χρόνου].
"Αυτή είναι η δεύτερη μου Ολυμπιάδα. Αν ήξερα όταν ξεκίνησα πόσα θα μου έδινε το πόλο, πιθανώς δεν θα σας πίστευα. Είμαι τόσο τυχερή. Όταν είσαι στην πισίνα και μπορείς να βασιστείς μόνο στα άλλα κορίτσια στην πισίνα, δημιουργείς έναν τέτοιο δεσμό. Εμπιστεύομαι αυτά τα κορίτσια. Με εμπιστεύονται. Είναι πραγματικά δύσκολο να αποδώσεις υπό πίεση – μπροστά σε ένα τέτοιο πλήθος. Αυτός ο δεσμός μας βοηθά να περάσουμε το περιβάλλον υψηλής πίεσης. Για έναν τερματοφύλακα, μια σειρά πέναλτι είναι πίεση. Αλλά τότε είναι που ανθείς. Είναι απλώς θέμα να παραμένεις ήρεμος, να κοιτάς την μπάλα, να παραμένεις συγκεντρωμένος και να είσαι έτοιμος να αντιδράσεις."
Σεν Γινένγκ (Κίνα), 29 ετών, τερματοφύλακας σε 6 διεθνείς αγώνες
"Άρχισα να παίζω στο τέρμα στα 17 επειδή είμαι τόσο ψηλή (188 εκ.), είμαι γρήγορη στη σκέψη και έχω γρήγορα αντανακλαστικά. Γι' αυτό έγινα τερματοφύλακας.
"Όταν ξεκίνησα, θα ήθελα κάποιος να μου είχε πει να σταματήσω να τραυματίζω τα γόνατά μου. Δούλευα πολύ σκληρά πριν και δεν έδινα μεγάλη προσοχή στα γόνατά μου. Δεν ήξερα πώς να τα προστατεύω. Έχω κάνει τρεις εγχειρήσεις στο γόνατο: μία στο δεξί, δύο στο αριστερό. Τώρα φοράω ταινίες. Χρειάζεται να βάζω ταινίες κάθε μέρα – και στα δύο γόνατα. Για να τα διατηρώ δυνατά, ενδυναμώνω τους μύες γύρω από το γόνατο στο γυμναστήριο.
"Το να σταματάω γκολ είναι το καλύτερο μέρος για μένα του να είμαι τερματοφύλακας."
Τζέσικα Γκοντρό (Καναδάς), 30 ετών, τερματοφύλακας σε περισσότερους από 153 διεθνείς αγώνες
"Άρχισα να παίζω πόλο όταν ήμουν 13. Μετά από τρεις ημέρες, ο προπονητής μου είπε, 'Ναι, θα μπεις στο τέρμα.' Ήμουν 1,73 μέτρα. Ήμουν η ψηλότερη στην ομάδα, οπότε είχε νόημα. Και για να είμαι ειλικρινής, δεν μου άρεσε πολύ η φυσική επαφή του να είμαι παίκτης, να με πιάνουν.
"Όταν ήμουν νεότερη, σίγουρα θα ήθελα να το έπαιρνα λιγότερο στα σοβαρά. Ήμουν λίγο πολύ αυστηρή με τον εαυτό μου. Όπως, ο πίνακας αποτελεσμάτων. Είναι τελικά τα λάθη μας, αλλά παραμένει ομαδικό άθλημα και μπορούμε ακόμα να επικεντρωθούμε στο να βοηθήσουμε την ομάδα μας.
"Νομίζω ότι το ατομικό στοιχείο του να είσαι τερματοφύλακας σε ένα ομαδικό άθλημα είναι πραγματικά φοβερό. Υπάρχουν πολλά που μπορώ να κάνω ατομικά για να βοηθήσω την ομάδα μου να αλλάξει τον ρυθμό του αγώνα.
"Δεν κοιτάζω πραγματικά τα στατιστικά μου. Σε αυτούς τους αγώνες, μια ομάδα μπορεί να κάνει δύο σουτ και αν πετύχουν και τα δύο γκολ, μπορείς ακόμα να χάσεις το παιχνίδι. Οπότε, ανεξάρτητα από το αν έχω 10 αποκρούσεις ή έξι, εξαρτάται από τη στιγμή και το πώς αλλάζει ο ρυθμός του αγώνα.
"Όταν η υπόλοιπη ομάδα είναι στην άλλη πλευρά της πισίνας, παίρνω μια μικρή ανάσα. Επικεντρώνομαι σε αυτό που κάνουν στην επίθεση και προσπαθώ να βοηθήσω να επικοινωνήσω αυτό που λέει ο προπονητής ή το ρολόι. Αυτό με βοηθά επίσης να επαναφέρω τον εαυτό μου και να σκέφτομαι την επόμενη φάση.
"Από όλους τους παίκτες εδώ, η Ρίτα [Κεστέλι] από την Ουγγαρία σίγουρα έχει καλή αίσθηση της μπάλας. Μπορεί να κινεί την μπάλα τρελά. Αλλά νομίζω ότι η Σερένα [Μπράουν] από την ομάδα μας έχει το πιο δυνατό σουτ στον κόσμο. Όπως, πονάει να σταματάς αυτές τις μπάλες! Στην προπόνηση, σουτάρει σε μένα περίπου 50 φορές. Είναι πολύ! Οι άλλοι τερματοφύλακες είναι τυχεροί που δεν παίρνουν σουτ προπόνησης από αυτήν.
"Αυτή είναι η πρώτη μου Ολυμπιάδα – αλλά έχω παίξει σε έξι Παγκόσμια Πρωταθλήματα και τρία Παναμερικανικά Πρωταθλήματα.
Πηγή: worldaquatics