Μνημείο... εγκατάλειψης

Η εγκληματική παραμέληση του κολυμβητηρίου Ακρωτηρίου δεν είναι απλώς μια υπόθεση εγκατάλειψης, αλλά ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα χαμένων ευκαιριών για τον αθλητισμό στα Χανιά.

Η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ύστερα από σχεδόν δύο δεκαετίες αδιαφορίας είναι τραγική και πλέον αποκτά μια νέα διάσταση, ειδικά υπό το πρίσμα των έργων που πρόκειται να ξεκινήσουν για την ανακατασκευή του κολυμβητηρίου στη Νέα Χώρα.

Αν το κολυμβητήριο Ακρωτηρίου είχε αξιοποιηθεί, δεν θα ήταν απλά μία ακόμη αθλητική εγκατάσταση, αλλά ένα κέντρο ανάπτυξης του υγρού στίβου, ικανό να προσφέρει λύσεις στους αθλητές, τις ομάδες και τα σωματεία που κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωπα με την έλλειψη χώρου για προπονήσεις. Σήμερα, αντί να αποτελεί μια αξιόπιστη εναλλακτική, στέκει ως ένα σύμβολο εγκατάλειψης που υπογραμμίζει τις χρόνιες παθογένειες στον σχεδιασμό αθλητικών υποδομών.

Το ζήτημα δεν είναι καινούργιο. Συζητήσεις επί συζητήσεων, προτάσεις και αντιπροτάσεις, αλλά αποτέλεσμα μηδέν. Η πολιτεία, οι αρμόδιοι φορείς, αλλά και η τοπική κοινωνία έχουν εμπλακεί σε έναν αέναο κύκλο συζητήσεων χωρίς ουσία, αφήνοντας το κολυμβητήριο να καταρρέει.

Αν η αξιοποίησή του δεν είναι στις προθέσεις κανενός, τότε ίσως η κατεδάφιση να είναι η μόνη λύση, ώστε ο χώρος να αξιοποιηθεί διαφορετικά. Η περιοχή του Ακρωτηρίου και ιδιαίτερα ο φοιτητικός πληθυσμός του Πολυτεχνείου Κρήτης θα μπορούσαν να ωφεληθούν από μια διαφορετική χρήση του χώρου, αντί να αποτελεί ένα εγκαταλελειμμένο μνημείο παρακμής.

Οι εικόνες που αντικρίζει κανείς σήμερα στο κολυμβητήριο Ακρωτηρίου αποτελούν ντροπή. Ενα έργο που θα μπορούσε να αποτελεί στολίδι για τον αθλητισμό, μετατράπηκε σε ένα σύμβολο αδράνειας και έλλειψης βούλησης. Αντί να προσφέρει χώρο σε αθλητές, σωματεία και νέους που θέλουν να ασχοληθούν με τον υγρό στίβο, στέκεται άδειο, διαλυμένο και εγκαταλελειμμένο.

Το ερώτημα είναι ένα: Θα συνεχίσει να παραμένει έτσι ή θα δοθεί επιτέλους μια λύση;

ΠΗΓΗ: athlitiko.gr