"Βάλαμε τις βάσεις για κάτι μεγαλύτερο"
Μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη με τον αρχηγό της εθνικής μας ομάδας πόλο ανδρών, Γιάννη Φουντούλη, φιλοξενεί το πρώτο τεύχος του περιοδικού ΚΟΕ Magazine, το οποίο μπορείτε να βρείτε αναρτημένο στην επίσημη ιστοσελίδα της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας Ελλάδος.
Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά το αφιέρωμα στον Φουντούλη από το κοεMag, του οποίου η παραγωγή είναι δημιουργία του Agenda Sport Action:
Ο Γιάννης Φουντούλης, μίλησε στο ΚΟΕ Magazine για τις προσεχείς μεγάλες διοργανώσεις της Εθνικής ομάδας, την διατήρησή της στην ελίτ της παγκό σμιας υδατοσφαίρισης, ενώ αποκάλυψε και την στιγμή που θα ήθελε να «κρεμάσει» το γαλανόλευκο σκουφάκι του.
Η Εθνική ομάδα, έχει κατακτήσει ένα Ολυμπιακό και δύο παγκόσμια μετάλλια. Λείπει από την συλλογή της ένα ευρωπαϊκό μετάλλιο. Δεδομένης της δυσκολίας του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, ένα μετάλλιο θα είναι εφάμιλλο με αυτό του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Πιστεύεις πως η ομάδα μπορεί να τα καταφέρει φέτος τον
Αύγουστο στο Σπλιτ της Κροατίας;
«Μπορεί για κάποιους να είναι παράδοξο το γεγονός πως έχουμε κατακτήσει Ολυμπιακό αλλά και Παγκόσμιο μετάλλιο, αλλά όχι ευρωπαϊκό και αυτό σίγουρα αποτελεί μεγάλο κίνητρο για εμάς. Η
δυναμική των ευρωπαϊκών ομάδων ήταν ανέκαθεν πολύ μεγάλη και το σύστημα διεξαγωγής ιδιαίτερο. Βέβαια πλέον έχει αλλάξει, αφού παλαιότερα αντιμετωπίζαμε τις πολύ δυνατές ομάδες στα χιαστί παιχνίδια ενώ πλέον υπάρχουν δυνατοί αντίπαλοι και στους ομίλους. Μετά το μετάλλιο στο Τόκιο βάλαμε τις βάσεις για κάτι ακόμη μεγαλύτερο και είναι ευκαιρία για την ελληνική υδατοσφαίριση να «χτίσει» πάνω σε αυτή την επιτυχία για να έρθουν ακόμη μεγαλύτερες στο μέλλον».
Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, υπάρχουν δύο μεγάλες διοργανώσεις. Το παγκόσμιο και το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Μπορεί ένας αθλητής να ανταπεξέλθει;
«Αυτή είναι η δουλειά του αθλητή. Να θέτει στόχους, να προετοιμάζεται γι αυτούς και να προσπαθεί να βρίσκεται στην καλύτερη κατάσταση όταν κληθεί να εκπροσωπήσει την χώρα του. Νομίζω πως όλοι οι αθλητές προτιμούν να αγωνίζονται, από το να έχουν μία μεγάλη περίοδο προετοιμασίας, ειδικά όταν προέρχονται από μια κοπιαστική σεζόν. Οφείλουμε να είμαστε συγκεντρωμένοι και να συνεχίσουμε προσηλωμένοι στον στόχο μας».
Ποιοι οι στόχοι της ομάδας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα
της Βουδαπέστης, αλλά και στο ευρωπαϊκό του Σπλιτ;
«Η Εθνική μας ομάδα θα βρεθεί στην Βουδαπέστη ως ασημένια Ολυμπιονίκης (η κλήρωση ΕΔΩ). Έχουμε πολλές αλλαγές σε πρόσωπα σε σχέση με το Τόκιο. Θα είμαστε σε ένα πολύ δύσκολο όμιλο με αξιόλογους αντιπάλους. Οι στόχοι μας είναι ξεκάθαροι. Στοχεύουμε στα μετάλλια και θα προσπαθήσουμε χωρίς υπεροψία προς τους αντιπάλους, να φτάσουμε όσο πιο ψηλά γίνεται. Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Σπλιτ (η κλήρωση ΕΔΩ), έχουμε ίσως πιο εύκολο πρόγραμμα. Θέλουμε να πάρουμε την πρώτη θέση του ομίλου και βήμα βήμα να προχωρήσουμε για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα».
Πιστεύεις πως αξιοποιήθηκε η επιτυχία του Τόκιο;
«Θα πρέπει αυτή η επιτυχία να προσελκύσει περισσότερα παιδιά στο άθλημα. Η Εθνική ομάδα κατάφερε κάτι πολύ σπουδαίο και νομίζω πως αποτελεί κίνητρο για ένα παιδί να αποκτήσει πρότυπα και να ονειρευτεί πως μπορεί κι εκείνο να πετύχει κάτι ανάλογο. Πιστεύω πως το περασμένο καλοκαίρι το πόλο ακούστηκε σε κάθε γωνία της Ελλάδας και είμαι σίγουρος πως πολλά παιδιά θέλησαν να το γνωρίσουν στις πισίνες. Χρειαζόμαστε βέβαια και την βοήθεια της Πολιτείας, αφού οι Εθνικές ομάδες θέλουν έναν χώρο για να στεγάζονται. Δεν είναι σωστό να είμαστε σε αβεβαιότητα κατά την διάρκεια των προετοιμασιών μας για το που θα προπονηθούμε. Δεν ζητάμε πολυτέλειες. Τα βασικά ζητάμε για να μπορούμε να δουλεύουμε σωστά. Από την πλευρά της Ομοσπονδίας έχουν καταβληθεί μεγάλες προσπάθειες για να αναβαθμιστούν οι Εθνικές ομάδες, είτε φέρνοντας στο πλευρό μας επαγγελματίες που είναι απαραίτητο κομμάτι για την εξέλιξή μας, είτε μέσω χορηγών που στηρίζουν την προσπάθειά μας».
Ως εκπρόσωπος των αθλητών στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, ποια πιστεύεις πως θα πρέπει να είναι η εικόνα ενός αθλητή-προτύπου, εντός και εκτός αγωνιστικής δράσης;
«Αυτό που διακρίνει έναν αθλητή, είναι η προσπάθεια και ο διαρκής αγώνας για να ξεπεράσει τον εαυτό του. Ο αθλητισμός είναι ικανός από μόνος του να σε διαπαιδαγωγήσει και να σου διδάξει αξίες, που μόνο το σχολείο ή η οικογένεια μπορούν να σου δώσουν. Όταν μιλάμε για έναν αθλητή-πρότυπο, αναφερόμαστε στον τρόπο δουλειάς του, στον τρόπο ζωής του και στην συμπεριφορά που έχει στην καθημερινότητά του. Μετά την επιτυχία του Τόκιο, τόσο σε μένα όσο και σε συμπαίκτες μου, μας δόθηκαν ευκαιρίες να παραβρεθούμε σε εκδηλώσεις και να μιλήσουμε σε παιδιά. Πιστεύω πως εκεί, πέρα από την αξία ενός αθλητή, ξεδιπλώνεται και ο χαρακτήρας του και είμαι σίγουρος πως
πολλά παιδιά μπορούν να βρουν ένα πρότυπο στα πρόσωπά μας».
Ποιους αθλητές έχεις ξεχωρίσει από την αθλητική σου πορεία;
«Είχα την τύχη να είμαι μέλος των Εθνικών ομάδων από μικρή ηλικία. Το 2005 ήμουν συμπαίκτης στην Εθνική ανδρών, με αθλητές που θαύμαζα από μικρός όπως ο Γιώργος και ο Χρήστος Αφρουδάκης, ο Γιώργος Ντόσκας, ο Μανώλης Μυλωνάκης, ο Θοδωρής Χατζηθεοδώρου και πολλούς άλλους παίκτες της σπουδαίας εκείνης γενιάς. Μετά την αλλαγή αυτής της «φουρνιάς», βρέθηκα και πάλι
ανάμεσα σε σπουδαίους πολίστες όπως οι δύο φουνταριστοί, ο Χριστόδουλος Κολόμβος και ο Κωνσταντίνος Μουρίκης τους οποίους θεωρώ πως μαζί με τον Γιώργο Αφρουδάκη και τον Αντώνη Βλοντάκη, αποτελούν τους κορυφαίους που πέρασαν από αυτή την θέση. Επίσης ο Άγγελος Βλαχόπουλος και ο Κωνσταντίνος Γεννηδουνιάς αλλά και πολλοί άλλοι. Πιστεύω πως βρέθηκα ανάμεσα στους καλύτερους. Δεν θα μπορούσα να ξεχωρίσω κάποιον».
Πως σκέφτεσαι τον εαυτό σου μετά το 2024;
«Αυτή την στιγμή σκέφτομαι τον εαυτό μου μέχρι το 2024 και το πως θα μπορέσω να βρίσκομαι στο Παρίσι. Δεν θεωρώ πως έχω σίγουρη την θέση μου, αν η ομάδα προκριθεί. Πάντα κυνηγούσα την διαρκή βελτίωση και γι αυτό έχω σκοπό, αν βρίσκομαι εκεί, να είμαι ωφέλιμος για την Εθνική ομάδα. Είναι όνειρό μου να ολοκληρώσω την καριέρα μου στην Εθνική, με ένα Ολυμπιακό μετάλλιο και μακάρι να είναι χρυσό. Δεν μπορώ να προβλέψω σε τι κατάσταση θα βρίσκομαι μετά το 2024. Μπορεί μετά να συνεχίσω σε συλλογικό επίπεδο, αλλά από την Εθνική θα σταματήσω. Για μετά το πέρας της αθλητικής μου καριέρας περνάνε πολλές σκέψεις από το μυαλό μου, σίγουρα κυρίαρχη είναι να παραμείνω στον χώρο από κάποιο πόστο, αφού όταν αγαπάς κάτι θέλεις πολύ να παραμείνεις κοντά του».
Θυμάσαι κάποια ανέκδοτη ιστορία από την αθλητική σου πορεία, που θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας;
«Είναι πολύ μεγάλο το ταξίδι και υπάρχουν αμέτρητες ιστορίες. Μια όμως στιγμή που δεν μπορώ να ξεχάσω, είναι όταν σε ένα από τα πρώτα μου τουρνουά με την Εθνική ομάδα στην Γαλλία, το οποίο συνέπεσε με τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου, σε ηλικία περίπου 16-17 ετών, δέχθηκα την πρόκληση των συμπαικτών μου και βρέθηκα να κάνω παρέλαση με το ανάλογο ύφος, έξω από το ξενοδοχείο όπου διέμενε η αποστολή. Μαζί μου ήταν και ο συμπαίκτης μου ο Ανδρέας Μιράλης. Ήταν ένα μικρό «καψόνι» από τους μεγάλους στους
μικρούς της αποστολής και υπήρξε πολύ γέλιο».
Έχεις ξεχωρίσει κάποιους προπονητές στην αθλητική σου καριέρα;
«Ξεκίνησα από τον ΝΟ Χίου με προπονητή τον Γιάννη Φράγκο. Στην συνέχεια, ήμουν πολύ τυχερός που βρέθηκε στη Χίο ο Ντράγκαν Άντριτς, ο οποίος μάλλον κάτι είδε σε μένα και μου έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστώ στην Α1 σε πολύ μικρή ηλικία. Με τον Θοδωρή Βλάχο είμαστε μαζί περίπου 10 χρόνια, τόσο στην Εθνική όσο και στον Ολυμπιακό και νομίζω πως με την δική του καθοδήγηση εξελίχθηκα σε ένα παίκτη μεγάλου βεληνεκούς. Του οφείλω πολλά».
Ποια από τα αμέτρητα μετάλλια που έχεις κατακτήσει, ξεχωρίζεις;
«Ξεχωρίζω το Ολυμπιακό μετάλλιο γιατί εκπλήρωσε το όνειρο μου και ήρθε μετά από πολλές δυσκολίες. Φυσικά θυμάμαι με πολύ ενθουσιασμό το μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2015, αφού ήταν μια μεγάλη επιτυχία για την Εθνική ομάδα μετά από 10 χρόνια. Η κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ με τον Ολυμπιακό ήταν σίγουρα μια στιγμή που δεν μπορώ να ξεχάσω, αφού ήθελα από την πρώτη στιγμή που πήγα στην ομάδα να φτάσω στην κορυφή της Ευρώπης. Επίσης τα δύο τρόπαια και το Σούπερ Καπ που κατέκτησα με την Φερεντσβάρος στην Ουγγαρία, έχουν ιδιαίτερη σημασία για μένα".
