«ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ»

1
6067

Ο Κωνσταντίνος, ένα παιδί 10 ετών, ασχολείται με το κολύμπι τα τελευταία 4 χρόνια. Ο ενθουσιασμός για το άθλημα τον πρώτο χρόνο ήταν υψηλός. Τελευταία όμως το ενδιαφέρον του άρχισε να στρέφεται στο βόλεϊ που αρκετά παιδιά από την τάξη του ασχολούνται. Έτσι, ο μικρός Κωνσταντίνος, επηρεασμένος από την άποψη των συμμαθητών του, αλλά πιθανόν και από την έλλειψη ενδιαφέροντος που προβάλλει πλέον για εκείνον το κολύμπι, έρχεται στο σημείο να αναφέρει στους γονείς του: «- Μαμά – Μπαμπά, θέλω να σταματήσω το κολύμπι και να πάω βόλεϊ.»

Η παραπάνω μυθοπλασία είναι ένας συνηθισμένος διάλογος μεταξύ παιδιών και γονιών που παρουσιάζεται με μεγάλη συχνότητα στην παιδική ηλικία (7- 10 ετών).

Ας δούμε την κατάσταση από την αρχή.

Οι γονείς, μόλις το παιδί τους πλησιάσει τα 4 – 5 έτη, αναζητούν το άθλημα που θα το ξεκινήσουν. Κριτήρια επιλογής είναι η προαγωγή της υγείας, η επίτευξη βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα υψηλών στόχων (καλύπτοντας τα απωθημένα τους ενδεχομένως) και η προτίμηση των παιδιών.

Ο πρώτος καιρός είναι γεμάτος ενθουσιασμό μιας και το παιδί κάνει καινούριες παρέες, νιώθει το αίσθημα της υπεροχής σε δραστηριότητες κυρίως της γυμναστικής του σχολείου σε σχέση με τους συμμαθητές του και φυσικά επιδεικνύει στους γονείς του αυτά που έμαθε.

Θέλω να σταματήσω.

Φτάνουμε στο κεντρικό σημείο του άρθρου, στη φράση που το παιδί θέλει να δοκιμάσει κάποιο άλλο άθλημα. Εκείνη είναι και η στιγμή που αρκετοί γονείς απολύτως φυσιολογικά «πανικοβάλλονται», φοβούμενοι μήπως το παιδί τους δεν είναι ικανό να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του αθλήματος και κατά προέκταση της ζωής (εμπεριέχεται μια δόση αλήθειας).

Η αντιμετώπιση.

Όπως αναφέρθηκε είναι μια απολύτως φυσιολογική κατάσταση που αρκετά παιδιά εκφράζουν στους γονείς τους. Η σειρά επίλυσης της κατάστασης είναι η εξής:

  1. Ενημερώνουμε τον προπονητή.

Ένας σωστός προπονητής πρέπει να ενδιαφερθεί για την κατάσταση και να προχωρήσει σε συζήτηση τόσο με το παιδί, όσο συμβουλευτικά και με τους γονείς.

  1. Πρόταση προπονητή.

 

Συμμετοχή του παιδιού και στα δυο αθλήματα. Αρκετές προπονητικές και παιδαγωγικές αναφορές κάνουν λόγο για τα οφέλη της συμμετοχής των παιδιών σε μέχρι και 3 αθλητικές δραστηριότητες με στόχο την πολύπλευρη κινητική ανάπτυξη των παιδιών. Η συμμετοχή βέβαια σε αρκετές δραστηριότητες χρειάζεται περιορισμό από την ηλικία των 11 και έπειτα, μιας και κατά τη συγκεκριμένη ηλικία οι προπονητικές απαιτήσεις είναι ιδιαίτερα υψηλές. Αποτέλεσμα θα είναι η εξάντληση του παιδιού.

 

  1. Ανησυχία προπονητή.

Πρέπει να αποφευχθεί η διακοπή του ενός αθλήματος για να ξεκινήσει ένα άλλο. Ο κίνδυνος που εγκυμονεί είναι η δημιουργία ενός μοτίβου στο μυαλό του παιδιού, το οποίο διατυπώνει πως σε όποια δυσκολία ή δυσαρέσκεια αντιμετωπίσει  στη ζωή του η λύση είναι η υπεκφυγή. Επίσης, εάν διακόψει από το ένα άθλημα για να μεταφερθεί σε ένα άλλο, πιθανόν θα γίνει κάτι παρόμοιο στο μέλλον για κάποιο άλλο άθλημα. Έτσι, για να παρθεί η απόφαση να διακόψει από το ένα άθλημα και να συμμετέχει σε ένα άλλο θα πρέπει να είναι κατασταλαγμένο το παιδί και η οικογένειά του πως θα μείνει στο άθλημα της τελικής επιλογής του.

 

  1. Τελικά τι πρέπει να γίνει?

Εάν επιστρέψουμε στην αρχή του άρθρου, αναφέρθηκαν κάποιες μορφές επιλογής αθλημάτων, από τους γονείς ή από τα ίδια τα παιδιά, που το παιδί θα συμμετέχει. Παραλείπεται όμως η βασικότερη ενέργεια που είναι η βοήθεια του γυμναστή. Έτσι, πριν από την εγγραφή του παιδιού σε κάποιο άθλημα είναι χρήσιμη η συμβουλή ενός γυμναστή του σχολείου ή του αθλήματος στο οποίο έχει εγγραφεί το παιδί. Υποχρέωσή του είναι να κατευθύνει τους γονείς σε ποιο ή ποια αθλήματα θα μπορούσε να συμμετέχει. Βέβαια, η συγκεκριμένη ενέργεια παραλείπεται εξαιτίας της ελλιπούς ενημέρωσης των γονιών για τις αρμοδιότητες των γυμναστών, αλλά εξαιτίας και της παράλειψης των ίδιων των γυμναστών να ενημερώσουν τους γονείς.  

Οποιοδήποτε άθλημα ή αθλήματα αποτελέσουν την κύρια  ενασχόληση του παιδιού εξετάστε την άποψη ενός γυμναστή, την άποψη του παιδιού και μη φοβηθείτε να πιέσετε τα παιδιά σας λίγο παραπάνω για να συμμετέχουν σε ένα άθλημα, φυσικά πάντα με τη σύμφωνη γνώμη του προπονητή.

 

Παπαδημητρίου Κωνσταντίνος, MSc

Υποψήφιος διδάκτωρ ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ

Προπονητής κολύμβησης Α.Σ. ΑΡΗΣ

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Λαθος νοοτροπια υπαρχει ακομα και σοτν αθλητισμο στην ελλαδα …Φιλε μου κανεις μεγαλο λαθος, αν εκοβαν λιγο οι γονεις τις ιδεες περι ο γιος/κορη μου ειναι ο επομενος παγκοσμιος πρωταθλητης τοτε μπορει και να υπηρχαν παραπανω πρωταθλητες……Αμα δεν εισαι μαχητης στη ζωη δεν μπορεις εισαι και σε κανενα αθλημα… τα σημαδια ειναι εκει στο χαρακτηρα του παιδιου και καλα θα κανουν οι γονεις να βγαζουν το σκασμο και να παρατηρουν τα παιδια τουσ με μεγαλυτερη προσοχη.

Comments are closed.