«ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΕΒΑΖΩ; : ΜΕΡΟΣ Α’» ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

1
2097

Γιατί δεν κατεβάζω;
Μέρος Α’: Εσωτερικοί παράγοντες

Ήρθε η στιγμή για την κούρσα μου. Νιώθω καλά στο νερό, δεν έχασα προπονήσεις όλη τη χρονιά, πρόσεξα τη διατροφή μου, ξεκουραζόμουν αρκετά. Ήρθε η στιγμή για το μεγάλο ρεκόρ, ήρθε η στιγμή για τη διάκριση. Θέλω ένα μετάλλιο…

Πάλι η κούρσα μου ήταν αργή. Από την αρχή αισθανόμουν κούραση και οι άλλοι κολυμβητές διατήρησαν γρήγορο ρυθμό μέχρι το τέλος. Όχι απλά δεν πάω για μετάλλιο, δεν πέρασα ούτε στον τελικό… Γιατί δεν κατεβάζω;

Ο παραπάνω «φανταστικός» αυτοδιάλογος, αποτελεί πιθανών έναν από τους πιο συνηθισμένους στις σκέψεις των αθλητών τόσο πριν όσο και μετά από τους αγώνες. Είναι μια δύσκολη στιγμή για τον αθλητή διότι ο αγώνας για τον οποίο προετοιμαζόταν όλη τη χρονιά άφησε μια πικρή γεύση. Το ερώτημα όμως που δύσκολα μπορεί να απαντηθεί με ακρίβεια εξαιτίας του μεγέθους της απάντησης και της πολυπλοκότητάς της είναι το «Γιατί δεν κατεβάζω;» και αναφέρεται στην επίδοση που είναι «κολλημένη» αρκετό καιρό ή δεν ήρθε στον αγώνα στόχο.

Εξαιτίας του μεγέθους της ανάλυσης αυτού του τόσο καίριου και δύσκολου στην απάντηση ερωτήματος, η ανάλυση θα γίνει σε δύο μέρη. Σε αυτό το πρώτο μέρος θα αναφερθούν οι εσωτερικοί παράγοντες που προκαλούν την αιτία αυτού του ερωτήματος.

1) Ήταν η προπόνησή μου στοχευμένη στην εκτέλεσή της;

Αρκετοί αθλητές/ριες συμμετέχουν στην πλειοψηφία των προπονήσεων άρα θα πετύχουν… ή μήπως όχι; Ο μεγάλος αριθμός των προπονήσεων είναι το μισό βήμα προς τη βελτίωση του αθλητή και αποτελεί ποσοτικό στοιχείο των προπονήσεων όπως και τα χιλιόμετρα που διανύονται μέσα σε αυτή. Υπάρχει όμως ένα ακόμα στοιχείο που αφορά την ποιότητα εκτέλεσης των προγραμμάτων προπόνησης. Συνεπώς, το έρχομαι καθημερινά προπόνηση όμως επιλέγω τα σετ που θα κινηθώ γρήγορα ή αποφεύγω τα γρήγορα σετ δημιουργεί ορισμένα κενά στην προσαρμογή του σώματος άρα και στη βελτίωση των επιδόσεων .

2) Υψηλοί στόχοι

Μέσα στους αθλητικούς χώρους υπάρχουν διάφορα επίπεδα αθλητών/ριων με αποτέλεσμα να ακούγονται μέσα στην προπόνηση ή στα αποδυτήρια διάφοροι στόχοι. Για κάποιους αθλητές οι στόχοι είναι βραχυπρόθεσμοι, ενώ για άλλους μακροπρόθεσμοι. Παρόλα αυτά, αρκετοί αθλητές σκέφτονται «αφού μπορεί εκείνος, μπορώ και εγώ», θετικό μεν μιας και δείχνει πείσμα και θέληση, όμως περιέχει αρνητικές πτυχές για την ψυχολογία του. Συνεπώς, είναι απαραίτητη η συζήτηση του αθλητή και του προπονητή για τους στόχους που μπορούν να επιτευχθούν. Έτσι, προλαμβάνεται μια κατάσταση στην οποία ο αθλητής θα στοχεύσει σε κάτι που δεν είναι σε θέση να πετύχει εκείνη τη χρονική στιγμή, άρα θα αποφευχθεί το αίσθημα της απογοήτευσης.

3) Υπέρμετρη θέληση

Οι αθλητές/ριες έχουν θέληση και πάθος στις προπονήσεις και στους αγώνες για να πετύχουν τους στόχους που έχουν θέσει με τον προπονητή τους. Αυτό είναι ένα θετικό στοιχείο που αρκετοί προπονητές αναζητούν στους αθλητές τους. Τι συμβαίνει όμως όταν τα στοιχεία της θέλησης και του πάθους λειτουργούν σε υπερθετικό βαθμό; Όταν οι μόνες σκέψεις είναι η βελτίωση των επιδόσεων και η επίτευξη των στόχων. Όταν παρεμβαίνει στις καθημερινές στιγμές χαλάρωσης η σκέψη «θέλω να πετύχω»; Η παραπάνω περιγραφή προκαλεί το λεγόμενο άγχος που σε αρκετά συχνές περιπτώσεις μόνο αρνητικές επιπτώσεις μπορεί να επιφέρει στην προσπάθεια των αθλητών. Συνεπώς, είναι ωραίο συναίσθημα η θέληση όμως σε μια βόλτα ή κουβέντα είναι καλό να αφεθεί ο νους και σε άσχετα θέματα προς συζήτηση και σκέψη.

4) Δεν υπάρχει αργή προπόνηση

Η μεγαλύτερη παγίδα που μπορεί να υποπέσει ένας αθλητής/ρια είναι να ξεχάσει την παράμετρο της ξεκούρασης μέσα στην προπόνηση. Αρκετοί αθλητές, εξαιτίας του πάθους να βελτιωθούν αναγκάζουν το σώμα τους να κινείται σε γρήγορους ρυθμούς από το ζέσταμα μέχρι το χαλάρωμα εξαιτίας της πεποίθησης πως έτσι θα βελτιωθούν περισσότερο ή επειδή αρέσκονται να τεστάρουν τις δυνατότητές τους καθημερινά. Ίσως για μια ταινία Rocky να είναι αποδοτικό, στην πραγματικότητα όμως η ένταση πρέπει να είναι υψηλή όταν το ζητάει ο προπονητής και μόνο.
Θα κατεβάσω τελικά;

Οι παραπάνω αιτίες είναι καταστάσεις που οι ίδιοι οι αθλητές/ριες δημιουργούν έχοντας την πεποίθηση πως θα επιταχύνουν τη διαδικασία της βελτίωσης φτάνοντας ακόμα πιο ψηλά. Βέβαια, η έλλειψη του αυτοελέγχου πολλές φορές παρασύρει τους αθλητές σε παρόμοιες καταστάσεις (ιδιαίτερα τους πιο μικρούς) και μπορεί να είναι επιζήμια στην προσπάθεια που καταβάλλουν όλο το χρόνο στην προπόνηση. Οπότε, θα κατεβάσεις τις επιδόσεις σου όταν δώσεις χρόνο στη διαδικασία της βελτίωσης να ωριμάσει στο σώμα σου και διαχειριστείς τις προπονήσεις σου βάση του πλάνου του προπονητή.
Η συνέχεια στο Β’ μέρος…

Παπαδημητρίου Κωνσταντίνος, MSc
Υποψήφιος διδάκτορας ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ
Προπονητής κολύμβησης ΑΣ ΑΡΗΣ

1 ΣΧΟΛΙΟ

Comments are closed.