ΝΥΧΤΑ ΓΕΜΑΤΗ ΘΑΜΑΤΑ, ΝΥΧΤΑ ΣΠΑΡΜΕΝΗ ΜΑΓΙΑ

4
1329

Ο μεγάλος Νίκος Καζαντζάκης έλεγε: «Μην καταδέχεσαι να ρωτάς. Θα νικήσουμε? Θα νικηθούμε? Πολέμα».
Λες ρε παιδί μου και την έβλεπα μπροστά μου, την συγκεκριμένη ρήση. Μπροστά στα μάτια μου. Για μια ώρα περίπου. Εβλεπα καμιά 15αρια Ελληνες όπως τους εννοούμε όλοι μας, να μην ρωτούν αλλά να πολεμούν. Και να το πιστεύουν. Και να αποδεικνύουν ότι  είναι καλύτεροι. Καλύτεροι από τους υποτιθέμενους καλύτερους.

Πολλοί θα σκέφτεστε, τι έπαθε τούτος και μας μιλάει με ρητά? Ρητά όπως αυτό του τίτλου, που είπε ο Διονύσιος Σολωμός: «Νύχτα γεμάτη θάματα, νύχτα γεμάτη μάγια».
Θάματα έκαναν ο Λοράντος και οι παίκτες του. Μάγια έκαναν οι Ελληνες που παρευρίσκονται στο Βελιγράδι. Μάγια όμως έκανε και κάθε παιδί που αγωνίστηκε με την ψυχή του. Μάγεψε με την απόδοσή του. Μάγεψε τον κάθε Σέρβο είτε αυτός ήταν μέσα στο νερό, είτε στον πάγκο είτε στην κερκίδα. Μάγεψε όλους όσους παρακολούθησαν από το pc το laptop, το τηλέφωνο ή ακόμα και από το live της pisina.net. Και φυσικά για μια ακόμα φορά η Ελληνική τηλεόραση απούσα. Δεν πειράζει όμως. Θα παρευρεθούν την Δευτέρα στο αεροδρόμιο θέλοντας και μη.

Το πρωί έγραψα ότι η συγκεκριμένη ομάδα θα πάρει μετάλλιο. Να πω την αλήθεια, ήμουν σίγουρος οτι αυτό θα ήταν χάλκινο, αν και είχα και κάποιες ελπίδες για χρυσό. Ομως φοβόμουν τον χθεσινό συγκλονιστικό προημιτελικό και το άδειασμα των παικτών. Τελικά είχα λάθος. Ο Λοράντος προφανώς διαχειρίστηκε εξαιρετικά το συγκεκριμένο γεγονός. Οι παίκτες μας μπήκαν με τρομερή ορμή στο ματς. Οι Σέρβοι πότε προηγήθηκαν? ΠΟΤΕ!
Πως να χάσεις λοιπόν?

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από το να αισθάνεται κανείς δημιουργός. Ο θρίαμβος της ζωής εκφράζεται με τη δημιουργία.
Ο Λοράντος λοιπόν δημιούργησε ένα σύνολο σήμερα που έτρωγε σίδερα, ατσάλια, Σέρβους, διαιτητές, κερκίδες και ότι άλλο υπήρχε εκεί στο Βελιγράδι. Η ψυχή που έλεγα το πρωί, συνδυάστηκε με σωστή σκέψη, δύναμη, πάθος και δημιουργία.
Οι Σέρβοι απλά μας παρακολουθούσαν να τους κερνάμε πόνο. Kαι δεν μπορούσαν. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΎΣΑΝ.

Μπορώ να γράφω διθυράμβους για αυτή την ομάδα. Και για να μην παρεξηγούμε κάποια πράγματα, όταν γράφω για ομάδα, εννοώ όλη την ομάδα. Στα καλά και στα κακά. Το άθλημα είναι ομαδικό. Και την σημαντικότερη συμμετοχή την έχουν οι προπονητές. Οι παίκτες είναι φυσικά πολύ ταλαντούχοι, εξάλλου έφτασαν στην πηγή, έχουν πιεί νερό, αλλά διψούν ακόμα. Κάποιος όμως τους καθοδηγεί. Ετσι δεν είναι?

Να πούμε και 2 πραγματάκια για το ματς:

Ο Ζερδεβάς για μια ακόμα φορά ήταν εντυπωσιακός. Η άμυνα στηρίζεται επάνω του. Και όταν στο 2ο ημίχρονο, τα μπλοκ έφτιαξαν, τότε οι Σέρβοι κόλλησαν. Οι σούπερ στα προηγούμενα ματς Σέρβοι, ήταν εντελώς μονόπατοι στην επίθεσή τους.
Ο Σκουμπάκης έπαιξε το τέλειο παιχνίδι. Πήγαινε τον φουνταριστό των Σέρβων στην πλευρά της ζώνης, στο 1ο δοκάρι. Τον έβγαζε συνεχώς εκτός θέσης. Οι επιθετικοί της Σερβίας στο 1 και 2 εκεί που ήταν κατά βάση η ζώνη μας (μετά όμως από πρες στο ξεκίνημα των επιθέσεων) πήγαιναν στα 6-7 μέτρα. Μάλιστα, στο 2ο ημίχρονο ήταν τόσο το μπλοκάρισμα στο μυαλό των Σέρβων, που το μόνο που επιδίωκαν ήταν σουτ από τον αριστερόχειρα Ραντόγιεβιτς κι ας είχε αυτός μπροστά του 3 μπλοκ πολύ καλά στημένα. Το καλό ήταν ότι και το μυαλό του Βουγιασίνοβιτς ήταν αλλού για αλλού. Δεν βοήθησε καθόλου την ομάδα του και την άφησε απροστάτευτη, να βρει μόνη της τον δρόμο. Πλαν Β δεν υπήρχε και τέζα οι Σέρβοι.

Στην επίθεσή μας επιτέλους τα παιδιά μας έπαιξαν απελευθερωμένα. Πολύ καλά στησίματα και εξαιρετικά σουτ. Προσθέστε σε αυτό και την απόδοση των 2 φουνταριστών και ειδικά του Μασμανίδη που κατά την άποψή μου είναι ο καλύτερος φουνταριστός του Παγκοσμίου πρωταθλήματος και βρήκατε τον λόγο της πολύ καλής μας επίθεσης. Ειδικά στα 2 πρώτα οκτάλεπτα, η Ελλάδα ήταν απολαυστική.

Γενικά, για να ολοκληρώσω με τα αγωνιστικά, το σκορ μας αδικεί. Τα 8 γκολ που δεχτήκαμε είναι πολλά με την άμυνα που παίξαμε και τα 9 που πετύχαμε είναι λίγα, βάσει των ευκαιριών που δημιουργήσαμε.
Η καλύτερη ομάδα στο ματς ήταν μακράν η Ελληνική. Παίξαμε πολύ καλύτερα στην άμυνα στα ίσια, στην άμυνα στο λιγότερο όπου τους πιάσαμε κορόιδα αρκετές φορές, στην επίθεση στα ίσια και αν είμαστε πιο προσεκτικοί στο παραπάνω, τότε θα μιλούσαμε για έναν θρίαμβο (όπως είναι έτσι φυσικά) με πολύ μεγαλύτερη διαφορά.

Και τώρα η Κροατία. Η ομάδα που επίσης δείχνει πολύ δυνατή. Για αυτό εξάλλου είναι και στον τελικό. Φυσικά είναι στο χέρι μας. Το χρυσό μας περιμένει. Και όπως είπε ο Σοπενχάουερ:
«Το ταλέντο πετυχαίνει ένα στόχο που κανένας άλλος δεν μπορεί να πετύχει. Η ιδιοφυΐα πετυχαίνει ένα στόχο που κανένας άλλος δεν μπορεί να δει.»


Κι εμείς σε αυτή την εθνική έχουμε πολλούς ταλαντούχους ιδιοφυείς μαζεμένους!!!

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Δημήτρη συγχαρητήρια, ένα εξαιρετικό άρθρο για αυτήν την εξαιρετική ομάδα. Τους αξίζει το καλύτερο, ΜΠΡΑΒΟ!!!

  2. Ρε μήπως στο έδωσε ο Σκουντής το κείμενο; έγραψες, όπως βέβαια έγραψε ιστορία και η ομάδα μας.

  3. Και παλι η τηλεοραση απουσα! Επιτελους κ ΔΙαθεσοπουλε θα παρετε καποια πρωτοβουλια να προβληθει τηλεοπτικα το ματς; Μπορουμε να το παρακολουθησομε καπου τηλεοπτικα; ΣΥγχαρητηρια στην ομαδα αλλα και στο μοναδικο φαρο ενημςρωσης το site σας

Comments are closed.